Ruim 60 jaar geleden…
Direct na de oorlog werden er in heel Nederland, en dus ook in Amersfoort, buurtverenigingen opgericht. Zo ook in de Coninckstraat, in het centrum van de stad. Al spoedig werd er binnen de buurtvereniging een voetbalclub opgericht. De naam van die vereniging? Fred Urlings, voorzitter van de buurtvereniging bedacht de naam: “Coninckstraat Buurt” werd afgekort tot “Cobu” en “Boys” was toen, vlak na de oorlog, een gevleugeld woord waardoor de naam “Cobu Boys” al snel op papier stond. Dus vanaf nu: voor niemand meer een vraag, maar voor iedereen een weet… In de zomer van 1947 deed de jonge vereniging mee aan de zomeravond-competitie en er werd een felle strijd om de bovenste plaats geleverd met…? Jawel, “De Posthoorn”, ook toen al een geducht tegenstander. In het seizoen 1947-1948 deed Cobu Boys voor het eerst mee in de competitie van de Afdeling Utrecht op de zaterdag. Een seizoen later was er al succes: naast de verhuizing naar het terrein aan de Rubensstraat werden zowel het eerste als het tweede elftal kampioen en de promotie naar de Tweede Klasse was een feit. Cobu Boys speelt KNVB In de tweede helft van de vijftiger jaren brak er een periode van sportief succes aan. Het seizoen 1955-1956 werd afgesloten met een kampioenschap en aan het eind van het volgende seizoen gaf de tweede plaats achter IJsselmeervogels 2 recht op promotie naar de Vierde Klasse van de KNVB! Enkele namen uit die tijd: Manus Dijkhuizen, Bertus Boshuizen, Toon Arends, Jan Stomphorst… Een periode van bloei, met in 1961 350 leden (waarvan 100 jeugdleden) en handhaving in de Vierde Klasse KNVB met verenigingen als Sparta Nijkerk, Jonathan en DVS. In 1963 werd een eigen sportterrein aan de Metgensbleek geopend met een wedstrijd tegen Amersfoortse Boys, met wie we jarenlang het sportcomplex aan de Rubensstraat hadden gedeeld. Helaas komt er vanaf 1964 een periode met weinig publiciteit. In 1966 volgde na 9 seizoenen KNVB degradatie naar de Afdeling Utrecht. De jaren daarna draaide onze vereniging op volle toeren mee in de Eerste Klasse. Van Rubensstraat naar Isselt… Inmiddels was er een verhuizing op til: in 1975 “kregen” we ons eigen sportpark en kleedkamers op “Sportpark Isselt”, maar het clubhuis hebben we zelf met vereende krachten neergezet. De verhuizing had ook een negatief effect: het ledenaantal slonk tot 3 seniorenteams en één jeugdelftal. Ondanks dat werd in 1981 het eerste elftal weer kampioen, met een elftal waarin onder anderen Jan Willem de Jong, Rini van de Bor en Ralph Sargent speelden. .
Van “Isselt” naar Zielhorst.
De jaren daarna stonden voor een heel groot deel in het teken van (opnieuw) een verhuizing: Sportpark Zielhorst was nu de bestemming. Daar begon de groei die zich nu nog altijd voortzet en waar we bijzonder gelukkig mee zijn. Een schitterend sportpark met prima voorzieningen en een grote toeloop van nieuwe leden, wat wil je nog meer? Inmiddels spelen er elke zaterdag zo’n 300 leden, verdeeld over 5 zaalvoetbalteams, 19 jeugdteams en zes seniorenelftallen. Sportief succes is er ook. In het begin van de jaren negentig ging meer dan eens een beslissingswedstrijd nipt verloren, maar in het seizoen ‘94-’95 was er geen twijfel: het eerste elftal was opnieuw (na bijna 50 jaar) heel lang in gevecht met Posthoorn, maar heeft van de eerste tot en met de laatste competitieronde op de eerste plaats gestaan en dus volgde promotie naar de Tweede Klasse van de Afdeling Utrecht. Enkele jaren later werd Cobu Boys opnieuw kampioen en promoveerde naar de Vijfde Klasse van het District Midden (waarin de Afdeling Utrecht is opgegaan). Het eerste jaar leek het alsof Cobu Boys direct zou doorstoten naar de Vierde Klasse, maar in nacompetitie was de koek op zoals dat heet. Een jaar later was Cobu Boys veel minder succesvol en degradeerde naar de Zesde Klasse van de KNVB.
In de afgelopen jaren heeft de vereniging een ware metamorfose ondergaan. Binnen de organisatie werd gekozen voor een professionelere aanpak. Daarbij was het aantrekken van een toptrainer een belangrijke stap. Onder de bezielende leiding van trainer en ex-profvoetballer (Rob Snijders) promoveerde het 1e elftal in drie seizoenen van de 6e klasse naar de 3e klasse West I. Dit laatste gebeurde in een bloedstollende finale van de nacompetitie, waarin werd gewonnen van FC Delta Sports’95.
