Cobu Boys Amersfoort

De inhaal wedstrijd was er een waar je op het puntje van je stoel van gaat zitten. Alles lukte, en dat was na het debakel van vorige week ook echt nodig. Ik kon zien dat de jongens goed geluisterd hebben en er ook uitstekend werk van gemaakt hadden. Aan het begin van de wedstrijd werd er op alle fronten druk gezet naar voren. Spakenburg kreeg wat kansen, maar wij de grootste. Toob kreeg 2 dotten van kansen, maar maaide finaal over de bal heen. Calvin trof de paal, maar nog altijd stond het 0-0. Wij waren in alle opzichten beter dan onze tegenstander. Maar toch ging het mis. Toob schoot een terugspeel balletje in zijn eigen goal,  0-1, totaal onterecht want Toob speelde echt een prima wedstrijd. Wij bleven kansen creëren en eindelijk was daar de verlossende 1-1, Toob maakte zijn foutje even goed zullen we maar zeggen. Jordy stond een erg goede wedstrijd te keepen, ik denk zelfs dat hij zijn beste wedstrijd tot nu toe heeft gekeept. Rutger was onze aanvoerder, en dat blijft Rutger dan ook. Hij weet precies wat en wanneer hij iets tegen de scheidsrechter moet zeggen.  Mateo was echt heerlijk op dreef en stond echt top te verdedigen en trok prima naar het middenveld toe als de gelegenheid zich voordeed. Samuel had een beetje moeite om in de verdediging te blijven, hij trok te veel op de verkeerde momenten naar voren toe. Samuel is echt geen verdedigen. Voorin deed Samuel het prima, balvast en keek erg goed naar wie hij de bal kon afspelen. Ben stond echt een ijzersterke wedstrijd te voetballen, zette goed druk, creëerde kansen, kwam terug wanneer dat nodig was, kortom een dikke 10. En toen was het grote moment voor mij (als vader) aangebroken. Julian brak door naar voren en daar was hij dan… Het kroonstuk (voor mij dan) op het seizoen. Julian scoorde de 2-1, wat was ik trots zeg. Ik werd er bijna emotioneel van want ik liep het veld op met tranen van vreugde in mijn ogen. Julian speelde de hele wedstrijd al een top wedstrijd hoor, ook een dikke 10. Ferrence speelde wisselend, maar als hij druk zet, dan zet hij het ook goed. Ferrence heeft de laatste 15 minuten ook lekker op goal gestaan en dat deed hij goed. Jordy ook, en met Jordy weet ik ook meteen dat ik een uitstekende verdedigende middenvelder in huis heb. En mozeskriebel wat is hij snel zeg. Jordy moest de bal halen en liep constant zijn tegenstander er finaal uit. Dikke 10 voor Jordy ook. Calvin nam een vrije trap en zorgde met een mooie goal (in een keer op goal geschoten) voor de einduitslag van 3-1. Calvin speelde een prima wedstrijd en heeft ook echt prima gespeeld en word alleen maar beter sinds hij goed samenspeelt met zijn team genoten. Afwezigen waren Ivan en Yuri. Voor de rest wil ik even kwijt dat iedereen zich van zijn beste kant heeft laten zien en dat er top gespeeld werd. Prettige feestdagen iedereen en een voorspoedig 2012. Dat dat een mooi seizoen mag worden voor iedereen.

Wat een rampzalige wedstrijd was dit zeg. Alles liep fout in de eerste helft. We speelden 7 tegen 7. Yuri was ziek en Ben op vakantie, dus we hadden nog 9 man over. De F3 kwam een man tekort, dus moesten we wel een speler uitlenen anders hadden ze niet aan de wedstrijd kunnen beginnen. We hadden Rutger uitgeleend. We begonnen met Jordy op goal, Ivan en Mateo achterin, Julian en Ferrence op het middenveld en Calvin en Toob voorin. De 0-1 viel vrij vlot en eigenlijk bleef alles mis gaan. De verdediging stond niet lekker, het middenveld was gaten kaas en de voorhoede kon geen vuist maken. Dat resulteerde in wen 0-7 achterstand in de eerste helft.

In de rust is de groep flink toegesproken en dat resulteerde wel in een betere 2e helft.

De 0-8 was onvermijdelijk en toen begon de voorhoede een betere vuist maken. Toob trok maar het goal en gaf een goede pass op Calvin, die een prima rush naar het goal maakte. 1-8 met kort daarop de 2-8 en toen werd het team wakker geschud. Samuel had nog een paar mooie acties in de wedstrijd, maar dat mocht helaas niet baten. Ivan was de 2e helft ziek naar huis gegaan dus we hadden precies 7 man en we konden ook niet meer wisselen. Ik moest zelf de wedstrijd fluiten dus ik kon niet coachen, dat vind ik niet zo’n leuk gebaar naar de tegenstanders toe dus Mitchel moest coachen. Mitchel kamt met een luchtweg infectie dus hij kon zijn stem niet gebruiken. Helaas konden we niet meer verhelpen dat de einduitslag 2-11 werd. Een off day eerste klasse, en dit is echt een wedstrijd om maar snel te vergeten. We focussen ons nu weer op de inhaalwedstrijd van aankomende zaterdag. Dan kunnen we revange nemen op Spakenburg, maar dan tegen de F7.

Het is vreselijk om verslagen te worden met je eigen wapens. Helaas was dit afgelopen zaterdag het geval. We spelen in een waanzinnige poule waar de eerste 7 (!!) ploegen meedoen om de titel. De verschillen aan de top zijn zo klein, dat een winstpartij je naar de eerste plek brengt en je na een verliespartij 7e kan komen te staan. Direct na de aftrap werd al duidelijk dat APWC er zin in had. Lekker fel namen ze het initiatief en we werden achteruit gedrongen. APWC opende de score maar snel daarna maakte Sven de 1-1. APWC bleef ons onder druk zetten en wist voor de rust nog een keer te scoren. Na de rust kwamen we wat beter in ons spel en werden we wat gevaarlijker voor het vijandelijke doel. APWC kwam er soms snel uit en dwongen Matthijs tot het uiterste. In een fase waarin het 2-2 had kunnen (en moeten) worden, kwam APWC met een tegenaanval op 3-1 en 2 minuten later volgde de logische 4-1. Het was vooral de verdienste van APWC dat we vandaag niet in ons spel kwamen en daardoor een beetje achter de feiten aan bleven lopen. Helaas, maar tegen zo’n tegenstander kan je gewoon een keer verliezen. Volgende keer beter…

Als je als koploper de wedstrijd mag beginnen tegen de nummer laatst die nog geen punt heeft weten te winnen, begin je met vertrouwen aan een wedstrijd. Zo ook afgelopen zaterdag. Vertrouwen kan echter omslaan in gemakzucht (of onderschatting??). Zo ook afgelopen zaterdag. We stonden te kijken totdat de bal vanzelf naar ons toe kwam en de zo kenmerkende gemeenschappelijke vechtlust was niet aanwezig. We waren 7 individuen en geen team. Waarschijnlijk hielp de snelle 1-0 voorsprong door Sven ook niet echt, want toen dachten we helemaal al dat we gewonnen hadden!! Soms kan je maar beter tegen een achterstand aankijken als je de vechtlust terug wilt zien…We werden wat dat betreft op onze wenken bediend want een kwartier later keken we tegen een 1-3 ruststand aan. Blijkbaar hebben we dit soms nodig om scherp te worden want na een speech kwamen we de tweede helft wel goed uit de startblokken. In ongeveer 10 minuten werd de achterstand weggewerkt door goals van Jorden en Justin (net als vorige week weer een hele bijzondere uitvoering….) en we hadden nog 10 minuten om de bevrijdende winnende treffer te maken. Echter, Spakenburg verdedigde met hand en tand en met kunst en vliegwerk (vrouwen en kinderen eerst..) bleef de 3-3 op het scorebord staan. Helaas tot de laatste minuut! We hadden in deze fase ook niet veel geluk en het was eigenlijk een mirakel dat Spakenburg nog met een punt huiswaarts keerde. Alhoewel we toch knap hebben teruggevochten naar een gelijkspel, voelde het toch als een verlieswedstrijd. We hadden het ons de eerste helft zelf een stuk makkelijker kunnen maken. Een herkansing tegen Achterveld aankomende zaterdag, waar we vanaf de eerste minuut weer scherp moeten zijn…dan komt het helemaal weer goed..

Vandaag stond een 6-puntenwedstrijd op het programma. Ofwel de nummer 4, DOSC zou bij een nederlaag van ons op gelijke hoogte komen met ons of, bij een zege van ons, zouden wij (nu 3e) op 6 punten voorsprong komen en wellicht de koppositie innemen. Een spannende zaterdag dus! Er was goed getraind deze week, dus de voortekenen waren veelbelovend. De voorbespreking kwam goed over dus met overgave begonnen we aan de wedstrijd. Datzelfde gold voor de tegenstander en dat resulteerde in een interessante eerste helft. Met kansen over en weer met goed keeperswerk (met 3 prima reddingen van Matthijs) aan beide kanten leken we af te gaan op een 0-0 ruststand met 2 gelijkwaardige ploegen. Maar de ban werd, 1 minuut voor het rustsignaal toch gebroken (koel afgemaakt door Daan)..1-0! Na een verdiende rust was duidelijk dat we op dezelfde voet verder moesten gaan. En dit gebeurde. Met 2 snelle goals in het begin van de 2e helft kwamen we op een comfortabele 3-0 en ook daarna bleef de inzet onverminderd hoog. Op karakter, inzet en ‘teamgeist’ hebben we DOSC, een prima ploeg met veel individuele kwaliteit, stuk gespeeld. Dit verdient een groot compliment! Eindstand 7-1 na goals van Sven (3x), Jordan, Daan, Justin (heel goed gezien, was toch geen gelukje??) en Mats. Ook het verdedigend duo Deon en Yuan stond weer als een huis. Als er al een man van de wedstrijd was vandaag was dat het gehele team. Een uitstekend collectief. De chips na de wedstrijd was welverdiend en de koffie ter voorbereiding aan de gehele aanhang was prima verzorgd. Ook dit draagt bij aan het hechte collectief. Aangezien directe concurrenten Eemnes en Roda dure punten lieten liggen, zijn we momenteel koploper. Hoe gaan we om met de extra druk en elke week supergemotiveerde tegenstanders die tegen de koploper moeten spelen en willen winnen? Zouden we voorzichtig mogen spreken van een kampioensploeg in de dop??? We gaan het zien de komende weken…wordt vervolgd…