Cobu Boys Amersfoort

Hoewel over het algemeen met vertrouwen werd uitgekeken naar de uitwedstrijd tegen de koploper in de competitie, was blijkbaar niet iedereen erop gerust dat het wel goed zou komen. Zo wisten enkele jongens zich nog haarfijn te herinneren dat de vorige wedstrijd tegen dit team een dramatisch begin had omdat er met een nieuwe opstelling werd gespeeld. En dat was deze keer opnieuw het geval. Na het vertrek van Rick Steg en een analyse van het spel vorige week (dat gekenmerkt werd door een enorme onrust), werd besloten tot een nieuwe indeling.  Een indeling die – hoe gering misschien ook  – vooral voor meer rust in het spel moest gaan zorgen. Daartoe werd Thom voor de eerste keer als laatste man gezet en Shaquil als spelverdeler daar voor.

Het bleek een gouden greep want de E2 speelde een voortreffelijk wedstrijd. Met name de eerste twintig minuten wist Baarn niet goed wat ze met de jongens uit Amersfoort aan moesten. Rust in het spel overheerste en iedereen hield zich goed aan zijn positie en opdracht. Het resulteerde in een spannende wedstrijd die eerst positief uitpakte voor de Cobu Boys. Een voortreffelijke pass van Quincy kwam bij Bryan terecht die zichzelf zoveel ruimte had gegeven dat hij alle tijd had om de keeper van Baarn met een werkelijk fenomenale lop – à la Messi – te passeren: 0-1.

Of het er echt aan lag of niet is niet duidelijk, maar het besluit van de scheidsrechter om al in de 20^e minuut te fluiten voor het rustsignaal, markeerde een keerpunt in de wedstrijd. Een onhandig besluit van de leiding om een ad hoc wissel toe te passen, pakte verkeerd uit en een voorzet van Baarn belandde via een voet van Quincy in het eigen goal (1-1). En alsof de jongen nog niet genoeg was gestraft, landde hij enkele minuten later verkeerd op zijn been en ging hij door zijn knie. Een nare blessure was het gevolg en Coby Boys stonden er in de tweede helft opeens met z’n zevenen voor.

In de eerste minuten sloop de onrust weer in het spel van de E2 en werd er  te dicht op de eigen goal  verdedigd. Baarn pakte de kansen die het kreeg, al stond Lorenzo opnieuw een fantastische partij te keepen. De koploper  liep in elf minuten uit tot 4-1.  Doordat vechtersbaas Mika op pure wilskracht de bal in de 12^e minuut weer langs de keeper van Baarn kreeg, kwam de geest weer in het team. En de onverwachte terugkeer van Quincy bleek een mentale opsteker.  Hoewel er  nog een paar goede kansen kwamen trof geen van beide teams het doel meer en bleef de stand steken op 4-2.

Eindelijk weer eens een zaterdag waar een wedstrijd doorgaat na een lange sneeuw en winter stop periode.Een beetje een rare wedstrijd vooraf want ondanks dat dit de eerste was dit jaar is het tegelijkertijd ook gelijk een afscheidswedstrijd.

Rick gaat helaas weg en sluit hiermee een succesvolle carrière als spits ( euh.. tijdelijk..?? ) af. Dus we zijn nu nog op volle sterkte maar nog wel zonder wedstrijd ritme… wat zal het worden…
Nadat de scheidsrechter heeft gefloten start de wedstrijd redelijk maar na 4 minuten spelen opent de tegenstander, het naar later blijkt, doelpunt volle wedstrijd. De jongens laten nog onrustig voetbal zien en weten nog niet goed de posities te behouden en elkaar te vinden met als gevolg dat VVZA in de 13e minuut hun tweede achter de lijn weet te werken. Het zal toch niet gebeuren dat we ons laten ondersneeuwen nu dit soort winterse periodes net was afgesloten moeten ze gedacht hebben want gelijk erachter aan in de 15e minuut wordt het eerste doelpunt dit jaar voor de E2 op bord gezet. Het was eigenlijk een soort ere divisie doelpunt want hij ontstond door een corner die genomen werd door Shaquil. Mathijs trok vanaf het midden naar buiten toe om de corner te ontvangen en nam daarmee twee VVZA spelers mee die hem verdedigend zouden opvangen. Enkel plaatste hij de bal prima voor het doel waarna Rick de bal het doel ik kon werken. Het gat wat was ontstaan door de afleiding werkte prima.Bewust…. jazeker !  :-) Toch liet VVZA zich niet kisten want er zat genoeg ervaring bij de soms redelijk grote jongens zo te zien en in de 18e minuut stond dan ook de 1-3 op het bord. Kort daarna weet Rick toch weer door te breken maar wordt met een sliding met gestrekt been gestopt en heeft erg last van z’n bovenbeen. Een pijnlijk moment maar dit wordt enigszins verzacht en vergeten doordat er wel een penalty wordt toegekend. In de 20e minuut weet Rick deze, met de pijn nog in zijn been, toch te maken.Nou, met 2-3 de rust in kan er dus nog van alles gebeuren en staan we helemaal niet meer zo rommelig te spelen.
In de tweede helft is het gelijk op scherp staan noodzakelijk want na nog geen 2 minuten spelen heeft de tegenstander een grote kans met een hard schot recht op het doel maar daar staat dan gelukkig ook nog onze keeper Lorenzo die hem prima weet tegen te houden met zijn reflex. Toch zet VVZA de stand in de 8e en 13e minuut op 2-5 en lopen angstvallig uit. Enkel onze andere “spits” Mika die nu op links staat weet in de 16e minuut vanaf de flank in te draaien en met een mooie lob de bal in de verre boven hoek over de keeper te werken. VVZA beland nu in een wat mindere periode voor hun en de E2 weet hiervan te profiteren.Wederom Rick weet nl. 1 minuut later nogmaals het doel te vinden. Hé… 4-5 op het bord en nog zeker 8 minuten te spelen. Dus zou het dan tóch mogelijk zijn… Maar dan heeft VVZA de laatste troef in handen en zet in de 19e minuut de eindscore op 4-6 en houden daarna de boel pot dicht en weten we de verdediging niet meer te passeren.
De penalty’s worden nog genomen, maar hiervan gaan er maar twee officieel van in. Rick krijgt nog een herkansing en deze scoort hij dan toch nog. Dit is dan toch echt zijn laatste voetbal actie voor de E2 en voor zichzelf.Het blijkt ook dat bij het handjes geven de tegenstander ineens al voor een groot deel was gevlogen en elkaar bedanken en feliciteren zat er dus net meer in.

Wel krijgen de leiders en trainer een dank woord en een attentie overhandigd van de ouders van Rick want het was zijn afscheidswedstrijd die hij met 3 wedstrijd doelpuntenwaardig heeft kunnen afsluiten. De jongens krijgen allemaal een lollie van de moeder van Lorenzo want ze had beloofd, bij een gelijk spel of winst deze te geven… maar nu blijktis ze toch niet zo streng… gelukkig maar… Op naar de kleedkamer voor een kort nabespreking en daar deelt Rick onderwijl ook nog chips uit, douchen en zeker tevreden naar huis ondanks het afscheid en verlies.  Rick bedankt en succes verder in je andere sporten.

Na een uitnodiging te hebben ontvangen van de E3 is er gelukkig nog een datum gevonden vóór de aanvang van de reguliere competitie.
In de uitnodiging stond nog even vermeld dat dit goed zou zijn voor het zelfvertrouwen voor het team omdat men er wel vanuit ging
dat de strijd toch een beetje ongelijk zou zijn. Alleen een wedstrijdje in de benen krijgen was na de winterstop zeker nl. wel even nodig.

Nou het zelfvertrouwen werd wel degelijk op de proef gesteld (.. enkel voor ons in de negatieve zin) maar daarintegen is het incasserings vermogen in ieder
geval wel weer flink gegroeid want ondanks dat de eerste helft voorspoedig ging voor de E2, met een openingstreffer van Mathijs, bleven we bij het rust signaal
nog wel op een voorsprong. Enkel de leiders voede al dat het positie spel niet optimaal benut werd en kregen de jongens in de rust nog even kort wat
tips en opdrachten mee om de huidig spelwijze te doorbreken en een andere tactiek te gebruiken.
Hier lagen de kansen die nodig zijn om de tegenstander te omzeilen en ook de tweede helft met positief resultaat af te sluiten.

Zo moeizaam als het ging werd dit nog enigzins aan het wedstrijd ritme en het algehele gevoel bij hele team gewijd.
Iedereen heeft nl. ietwat andere rollen gekregen doordat de samenstelling anders is na de winterstop. Met vlagen zagen we weldegelijk dat men weet waar
een ieder hoort te staat alleen dit moet met een optimaal onderling vertrouwen veel vaker kunnen. Als men allemaal nu dus maar weer weet wat ze moeten doen…,
wie waar hoort te staan… en zich ook aan deze opdrachten houden dan zou het eindresultaat anders moeten zijn geweest. Maar goed als, als, als….

Met deze 4-7 verlies in het achterhoofd zullen ze dus het positieve hier uit moeten halen en de eindstand zelf maar snel moeten vergeten want het zelfvertrouwen van de E3
is in ieder geval, zo in het begin, flink gegroeid. Complimenten naar hun omdat ze de 4 doelpunten in het laatste deel van de tweede helft slim hebben uitgepeeld
en optimaal gebruik hadden gemaakt van de situatie.

Pijnlijk… Maar leren doe je met vallen en opstaan…

Kortom aan iedereen de taak om nog eens even flink te oefenen, na te denken over de posities waar ze staan, en zich te houden aan hun opdrachten
dan is de tweede uitdaging toch echt weer de eerste competitie wedstrijd. ( euh… de IJsselmeervogels voor iedereen die zich vorig seizoen nog kan herinneren….)

De afgelaste wedstrijd tegen SO Soest kon in de laatste competitie week toch nog ingehaald worden
en zou de zwaarste dobber gaan worden voor onze E2… tenminste wéér op papier.
Het tegendeel bleek echter het geval want ondanks het goed spel van Soest hebben de jongens
een prima resultaat neergezet zo op die laatste zaterdag.

Nadat het zeker was dat het doorging, ondanks de voorspelling en het slechte weer en iedereen weer bij CB
verzameld was, gingen we naar Soest waar om 9:30 de aftrap zou zijn.
Het omkleden ging snel dit keer en de jongens waren scherp en gretig en hadden er zin in. Onder leiding van Mike
werd er op het intrap veldje warm gelopen, werd de bal weer kort rond getikt om het scherpe gevoel ook in de benen te krijgen.

Na allemaal op positie te staan klonk het fluitsignaal en begon zowel Soest als wij prima aan de wedstrijd en waren er diverse kansen over en weer.
Naarmate de wedstrijd vorderde groeide het vertrouwen al snel in de eerste helft en hoe verder Soest hierdoor op de eigen helft werd teruggedrongen..
Hiermee creeerde men meerdere kansen maar helaas zat het afronden er nog net niet in.
De keeper van Soest kwam elke keer goed en ver uit zijn doel om de scherpe ballen van onze middenvelders weg te werken voordat
de spitsen er aan te pas konden komen. Mede dankzij het gladde veld was de bal daar ook nog eens sneller dan gewenst.
De twijfel begon zienderogen toe slaan… maar niet bij onze jongens. Nee…, bij Soest.. en hun trainer moest dan ook alle zeilen bijzetten om de
zijn team weer zo te laten voetballen wat ze het hele seizoen al hadden gedaan.. De cijfers liegen er nl. niet om want het
doelsaldo van 46 voor en 10 tegen met 9 wedstrijden spreekt boekdelen. Alle wedstrijden winnen en 1 gelijk met minimaal 4 erin zegt toch wel iets.

Pas in de 10e minuut van de tweede helft valt er een doelpunt maar helaas aan de kant van Soest. Dit was een beetje het geluk wat je moet
hebben in dit soort gevallen want de bal werd een beetje rommelig en geklutst voor het doel niet lekker weggewerkt om uiteindelijk
net achter de doellijn te belanden. Jammer, maar de wedstrijd duurt nog een 15 minuten dus alles is nog mogelijk.
Na wat vertwijfeling en ongeloof op het veld nu bij de E2 jongens hervat men gedeeltelijk hun positie spel weer en ook nu nemen ze gewoon weer initiatief
om voetballend naar voren te gaan. Toch blijven de verdedigers nog te ver achter waardoor de voorhoede te veel afstand moet
overbruggen Rik, Mike en Thom weten soms nog dicht bij het doel te komen maar in de 21e minuut weet Shaquil toch gevaarlijk in het strafschop
gebied te komen om de grootste kans van de wedstrijd helaas niet beloond te zien worden.
Als, als, als….  we net dát beetje geluk erbij hadden gehad wat je soms nodig hebt hadden we het Soest nog lastiger kunnen maken dan we al deden.
Het seizoens kampioenschap hadden ze al wel binnen, daar konden wij niks meer aan veranderen maar jongens wat hebben jullie goed gespeeld tegen deze ploeg.
Zelfs de trainer complimenteerde ons allen nog met het goede spel en wisten ze er bijna geen antwoord op te vinden.

Op naar het volgend seizoen, kijken hoe we nóg meer gaan groeien in het nieuwe jaar.

Allemaal een verdiende rust, fijne feestdagen en tot in het nieuwe jaar.!

Nadat de velden gecheckt waren ging het deze week gelukkig wel door en kon, ondanks de kou, de wedstrijd tegen TOV om 8:30 starten.
Met Quincy als aanvoerder werd het team snel nog warm gedraaid want er was niet veel tijd om in te spelen omdat o.a. het omkleden
niet bij allemaal vlot verliep en allemaal nog een beetje slaperig waren.
Toch ging de wedstrijd voortvarend van start want na krap 8 minuten weet Rik het 1ste doelpunt te maken.
Daarna zakte ze allemaal weer een beetje terug en lieten zij TOV voetballen en beter in het spel komen.
Na 17 min is de gelijkmaker dan ook een feit nadat Lorenzo een wat felle ingreep moest doen, omdat de verdediging een spits
door liet, en zo een penalty hiervoor kreeg. Een noodzakelijke was het wel enigszins maar de treffer was dus niet te voorkomen.
Nu dat iedereen weer scherp was en inmiddels toch wakker was geworden begon het voetbalspel weer terug te komen en men begon elkaar weer te vinden.
Rik die weer de bal goed ontving van de middenvelders kon zo de gelijkmaker weer van het bord vegen en tekende voor z’n tweede…
In de laatste minuut van de wedstrijd moet Shaquil ook gedacht hebben dat een derde treffer goed was om de rust in te gaan en kort na deze treffer werd dan ook de 1ste helft afgefloten.

Iedereen kreeg een pep talk, kon even zijn vragen en opmerking kwijt en kregen vervolgens onder het drinken de opstelling weer te horen hoe
ze aan de tweede helft zouden beginnen. Deze helft heeft pas een treffer na de 13 minuut maar deze is wel voor TOV. De 3-2 stand is er één die niet comfortabel is
dus ook hier moeten de jongens het weer al voetballend oplossen. De “nieuwe” opstelling is nog steeds voor sommigen wennen maar toch houdt men hierdoor onbewust
de deur en het middenveld beter dicht dan anders want de kansen die TOV heeft worden elke keer goed gestopt.
De conditie die ze hiervoor dan nodig hebben groeit met de week en zal uiteindelijk nog beter gaan werken. De kansen die ze zelf zo creëren levert
in het tweede deel veel op want het moraal van TOV zakt ook nog eens in. Mike maakt van alle factoren handig gebruik om vanuit het middenveld
de grote kans, die hij al eerder had, goed te maken en tekent zo toch voor de 4-2. Na 21 minuten is weer de beurt aan Rik die een patent gaat krijgen op,
als het lekker loopt, minimaal 3 stuks te scoren en doet de vijfde voor de E2 het doel in werken.
Als pupil van de week kan hij deze score ook nog eens mooi bij het eerste vertellen waar hij de rest van de dag nl. mee mag lopen.
In de 24e minuut is ‘t toch nog Mike die verdiend nog een keer doel treft om de winst nog eens duidelijker op papier te zetten.
De 6-2 eindstand is een welkome uitslag naar een aantal verliezen en het vertrouwen zal hiermee weer terug komen.
De man van de wedstrijd deze week was Thom omdat hij zich weer goed aan zijn taken heeft gehouden op een positieve manier en dáár stond waar hij moest staan.
Dit alles is zeker nodig en het team heeft het verdiend mede omdat we nog éénmaal dit jaar in actie moeten komen….  en dat is tegen de koploper !!

Prima gedaan jongens op naar volgende week…

Als ook ouders van de tegenpartij na afloop sportief opmerken dat het team meer verdiende dan de op het eerste gezicht overduidelijke nederlaag, dan zegt dat wel wat. Helaas sloot de E2 van Cobu Boys opnieuw een competitiewedstrijd met verlies af. En wederom was dat onterecht.

Na Quick en Hees – op het moment van spelen nummer 1 en 2 op de ranglijst – moesten de jongens zaterdag 26 november in Baarn aantreden tegen de E2 van de gelijknamige voetbalclub: de nummer 3 van de competitie. Hoewel er weer werd verloren, bewees het team opnieuw uitstekend overweg te kunnen met een sterke tegenstander.

Dat zag er in de eerste minuten nog niet zo uit. Baarn liet de E2 in de beginfase alle hoeken van het eigen speelveld zien. Dat had overduidelijk te maken met de andere opstelling. Om de ruimte in het midden kleiner te maken en de as sterker, was gekozen voor een verdediging van drie mét een laatste man in plaats van een tweekoppige verdediging. De jongens moesten er overduidelijk aan wennen. Dat leidde niet alleen tot verwarring en onrust, maar ook tot een te defensief spel. Baarn mocht te ver komen en twee vrij eenvoudige schoten op het goal zorgden binnen negen minuten direct voor 2-0.

Vanaf dat moment kozen de Cobu Boys weer voor de tactiek die hen vorige week in Soest tegen Hees ook zoveel had gebracht: met fanatiek, strijdlustig voetbal drongen ze de tegenstander steeds verder terug. Hoewel ook Baarn zo af en toe nog wel van zich liet horen, waren het de jongens uit Amersfoort die met de minuut groeide. Af en toe nog wat te onrustig en te onzuiver, maar spelend op mentaliteit.

De tweede helft was echt in alle opzichten voor de E2 van Cobu Boys. Zowel Shaquil, Mike, Mathijs als Rick kregen een paar goede kansen, maar de bal wilde er gewoon niet in. De paar kansen die Baarn kreeg werden door Olivier, Mathijs, Shaquil en een bijzonder enthousiaste en vlammende Quincy – die het veld na een afwezigheid van zes weken weer betrad – goed gekeerd. Met uitzondering van twee keer, want toen wisten de handige jongens uit Baarn de bal toch weer in het net te leggen en alle hoop op de aansluittreffer de grond in te boren. Dat gebeurde in de 15e en 22e minuut.

Het is overigens te hopen dat de blessure van Bryan – hij liep al na enkele minuten een hamstringblessure op – niet al te serieus is, want de club is nu juist weer lekker compleet.

Na afloop complimenteerde de leiders de E2 met hun bijzondere inzet en strijdlust. Mathijs werd uitgeroepen tot man van de wedstrijd. Hij toonde zich opnieuw een betrouwbare en strijdvaardige teamspeler.

Op zaterdag 19 november moest de E2 van Cobu Boys aantreden tegen het team van voetbalvereniging Hees dat met schijnbaar gemak al enige weken de koppositie in de competitie inneemt. Wetende dat de E2 doorgaans haar beste wedstrijden speelt tegen goede tegenstanders, ging het team – onder leiding van aanvoerder Olivier – vol goede moed het veld in. De spelers wisten allemaal welke inzet er van hen werd verwacht, niet in de laatste plaats omdat het team nog altijd wordt geplaagd door de afwezigheid van Rick en Quincy. Deze keer kon er gelukkig een beroep worden gedaan op Mika, de snelle, wendbare spits van de E4.

Vanaf de eerste minuut toonde hij zijn gretigheid. En daarin stond hij niet alleen. De voltallige E2 liet zien dat zij wel een beetje genoeg had van de serie nederlagen. En dat ze nu wel weer eens met punten haar huis terug wilde keren. Hees had de eerste minuten zichtbaar moeite met het fanatieke spel van de E2 en liet daardoor al snel wat gaten in de verdediging vallen. Een scherpe steekpass van Shaquil was voldoende voor Mika om de spelers van Hees buitenspel te zetten en na amper een paar minuten spelen 0-1 aan te tekenen.

Naarmate de eerste helft vorderde werd wel opnieuw duidelijk dat eerstejaars E-pupillen het conditioneel toch afleggen tegen tweedejaars spelers. En daar hadden ze er – zo leek het – wel een paar van bij Hees E2. Tel daar de ruimte bij op die ontstond in het centrum en een paar gevaarlijk acties en schoten op het goal door Hees waren het gevolg. Tot twee keer toen wisten de jongens uit Soest kansen om te zetten in doelpunten. In de 15e en 18e minuut.

Wie dacht dat de Cobu Boys als gevolg daarvan de koppen lieten hangen vergist zich. De gretigheid duurde voort en Mike, Shaquil, Bryan, Thom en Mika maakte het de verdediging van Hees nog een aantal keren echt flink lastig.

In de tweede helft was het spelbeeld niet anders. Hees combineerde meer en beter, maar het opportunistische vechtvoetbal van de Cobu Boys dat ook zo kenmerkend is voor sommige Engelse voetbalploegen, zorgde er wel voor dat de twee teams in grote lijnen echt niet voor elkaar onderdeden. Allebei de clubs kregen een veelvoud aan goede kansen, maar wisten dat niet direct te verzilveren.

Gaandeweg gingen steeds meer spelers van Cobu Boys zich ergeren aan de in hun ogen partijdige scheidsrechter. Dat ging echt ten koste van het spel. Toen Hees in de 22e minuut 3-1 aantekende was de wedstrijd feitelijk dan ook gespeeld. De 4-1 die uiteindelijk op het uitslagenformulier belandde was duidelijk niet representatief voor het spelbeeld, want de E2 had echt meer verdiend dan deze ogenschijnlijk overtuigende nederlaag. Het team groeit en speelt bij vlagen goed en spannend voetbal. Het is dan ook een kwestie van tijd dat er een verdiende overwinning wordt behaald.
Hoewel er meerdere spelers waren die inzet toonden, was er een speler die zich bovendien heel duidelijk aan de opgegeven taak hield en het team daarmee een grote dienst bewees. Dus besloten de leiders na afloop van de wedstrijd om Bryan uit te roepen tot man van de wedstrijd. Hij kreeg daarom de bijbehorende beker voor een week mee naar huis

Nadat iedereen weer was verzameld, waren er in de kleedkamer twee nieuwe gezichten te zien. De broers Delano en Jarrel uit de E4 hadden zich ook gemeld.
De thuis wedstrijd tegen Hoogland E2 zou nl. gestart gaan worden zonder onze spits Rik en verdediger Quincy.

Na een korte voorstel ronde zullen deze jongens zich dit keer mede inzetten. Door Lorenzo, die dit keer aanvoerder is, worden de jongens na het betreden
van veld warm gelopen. De jongens splitsen zich even in groepjes om kort de bal rond te tikken om het bal gevoel te krijgen en verder goed warm te
worden maar zeker ook te blijven. Want bij een temperatuur van nog geen 5 graden is toch echt wel koud op het veld zo rond de klok van 8.30 uur

De jongens hadden hun opstelling gehoord van de leiders bij het omkleden die een beetje moeten improviseren met de spelers en hun gewende posities.
Omdat de `nieuwe` jongens ook hun bepaalde voorkeuren hebben waar ze goed kunnen spelen moest hier eea mee opgezet worden.

Nadat de scheidsrechter de wedstrijd heeft gestart met zijn fluitsignaal gaat Hoogland redelijk snel van start en met druk op onze ketel stoomde ze met goed voetbal al richting ons doel.
Dat sommige al vrij groot qua lengte waren tov onze jongens geeft ons ook niet echt een voordeel en moesten we al verdedigend dus gelijk al flink aan de bak.
Ruim een kop tot soms bijna zelfs twee koppen was geen uitzondering en nadat we dan direct aan het lopen waren gezet viel na 4 minuten een niet te voorkomen eerste doelpunt.
Zelf hebben we toch ook een aantal uitbraken en kansen om te scoren maar helaas zonder een beloning bij het doel van de tegenstander moesten we toch weer snel terug naar onze helft.
Ondanks dat Hoogland voetballend alles goed op orde had en elkaar goed konden vinden houden wij met goed verdedigend werk toch stand tegen deze ploeg.
In de 10e minuut én in de laatste minuut van de 1ste helft vielen er dan toch nog eens 2 doelpunten en daarmee stond de ruststand op 0-3.

In de rust waren de jongens het al wel over eens dat we het meer voetballend en met positiespel moesten oplossen ipv lange ballen naar voren met de hoop dat de bal goed terecht zou komen.
Maar door de druk van de tegenstander wordt dit toch nog tijdens de wedstrijd vergeten en overheerst er meer onzekerheid over het eigen kunnen dan ze eigenlijk zouden moeten doen.

De tweede helft gaat van start en na 9 minuten was het dan eindelijk onze beurt, Delano mocht in zijn debuut bij de E2 zijn 1ste doelpunt noteren en men had allen weer het geloof in eigen
kunnen terug zo te merken. In de 1ste helft hadden we binnen de 10 minuten al 2 tegen maar nu hadden we in die zelfde tijd stand weten te houden en zelfs een mooie kans af te ronden.
1-3 op het bord en dat is goed voor het zelfvertrouwen en hebben we weer enigszins zicht op aansluiting.
Helaas van korte duur want in de 12e en 17e minuut was het de tegenstander die weer wind onder de vleugels kreeg en toch de 1-5 op het bord neerzette.
Waar de jongens in het begin van het seizoen nog de kopjes lieten hangen bij zo´n (achter) stand hebben ze nu al een hele overwinning behaald om toch te blijven voetballen
bij zo´n stand en dat is wat ze dan ook zeer goed doen. Niet elkaar de schuld geven of mopperen maar elkaar blijven aanmoedigen en elkaar opzoeken. Compliment jongens.
Mike ziet daarom gelijk in de 18e minuut z´n kans schoon om het middenveld te doorkruisen en met een schot op doel de 2-5 neer te zetten maar helaas…. hij treft de paal.
Maar… in de rebound staat Shaquil op de juiste plaats om vanaf de linkerkant toch nog het voorbereidende werk af te ronden en hij schiet de bal in het net van Hoogland.
Hoogland is toch op dit moment een maatje te groot want als zij toch nog in de eind fase een tandje bijzetten in de 20e én 21e minuut weten zij nog twee keer het doel te vinden.

Ondanks de 7 doelpunten waren Lorenzo zijn vingers bijna bevroren en deden deze zoveel pijn dat hij de penalty´s niet meer kon keepen.
Ook hier komt Delano goed van pas want ook hij kan goed keepen omdat hij dit in zijn eigen E4 team ook doet.
Helaas telt dit niet voor de einduitslag…  maar van de 8 genomen penelty´s gaan er van Hoogland 3 niet in terwijl wij van de 8 er maar 1 missen.

Shaquil en Mike maken zich dan gelijk op voor hun inval beurt bij de E1 om hun energie die ze dan nog overhebben daar te verdelen.

Helaas is het dit keer niet gelukt om zo voortvarend van start te gaan als we gewend waren of misschien gehoopt haddenen is de eindstand met 2-7 duidelijk
maar jullie hebben het zeker prima gedaan jongens. Positief blijven voetballen.!

De man van de wedstrijd wordt dan even bekeken en na wat overleg in de kleedkamer is er unaniem besloten om Quincy deze keer de beker mee naar huis te laten nemen
Waarom… omdat hij, ondanks zijn blessure, elke keer er bij is om de jongens van zijn team aan te moedigen en het niet makkelijk voor hem is om dit vanaf de zijkant te moeten doen.

Op naar de koploper van de competitie…

De dag begon weer vroeg want we moesten weer 8:00 uur verzamelen voor de wedstrijd tegen Nieuwland van 8:30.

Rond de klok van 7:45 kwam het bericht dat Thom helaas verhinderd was door ziekte.
Helaas door de langer durende blessure bij Quincy zijn er nu dan geen wissels meer beschikbaar en zullen ze vol aan de bak moeten.
Bij het omkleden ging er al de ronde dat er een bekende bij de tegenstander speelde die goed in de gaten gehouden moest worden
omdat hij snel en goed kan voetballen en dat het een hele lastige opgave zou worden om deze tegenstander te verslaan.
Enkel het team gevoel kwam snel naar voren omdat ze allemaal zeiden dat, als ze zelf goed zouden spelen en bleven overspelen,
ze ook tegen Nieuwland gewoon een goede en sterke kans zullen maken.
In de kleedkamer werd door de leiders toch nog even snel contact gezocht met de E1 of zij een reserve speler konden inzetten om,
als het nodig zou zijn, deze in te kunnen zetten om de energie goed te kunnen verdelen. Gelukkig kon Yairo invallen en zou zsm naar het CB toekomen.
De jongens waren inmiddels het veld op en, na een korte opwarm sessie geleid door Mathijs die dit keer het team mocht aanvoeren, namen ze hun positie in.
Yairo was inmiddels ook, op het moment van het start signaal, omgekleed en paraat en begon zichzelf warm te lopen.
In de kleedkamer hadden ze de opdracht/ tip meegekregen om na het fluitsignaal van de scheidsrechter gelijk de aanval te kiezen en
de druk gelijk bij Nieuwland op te voeren. Deze tactiek resulteert dan ook gelijk in het feit dat ze vaak de bal heeft en druk naar voren weten
te geven. Met als resultaat dat er al twee doelpogingen binnen de 4 minuten waren en dat binnen de 5de minuut het raak was.
De 1-0 wordt aangetekend door Rik want die weet weer feilloos het doel te vinden.
Nieuwland weet met leuk combinatie voetbal toch ook gedurende de hele wedstrijd kansen te creeeren enkel deze worden gelukkig voor ons
niet afgerond of ze worden door de verdediging dusdanig gestoord dat het op niets uitloopt.
De druk wordt daarmee wel verder opgevoerd en de jongens worden alsmaar meer in de verdediging gedrukt en het speelveld ligt nu meer
aan de kant van het E2 doel dan wenselijk is. Lang blijft de wedstrijd zonder verdere doelpunten doorlopen maar nadat in de 15e minuut
van de tweede helft een terug speel balletje van Mike in een drukke/ rommelige situatie toch niet lekker verloopt rolt de bal met een beetje geluk
voor de tegenpartij en ongelukkig voor de keeper Lorenzo over de lijn met dus de gelijkmaker als resultaat.

Het is een faire wedstrijd en er waren nauwelijks overtredingen in de wedstrijd wat het spel plezier alleen maar ten goede komt.
1-1 is misschien een juiste uitslag gezien de kansen over en weer alleen is het jammer dat de 1-0 niet is weten te behouden
want een overwinning zou natuurlijk veel leuker zijn geweest.
Shaquil, ondanks dat andere ook weer hard en goed hebben gewerkt, was dit keer de man van de wedstrijd want het loop vermogen en op de
juiste tijden ingrijpen en aanwezig zijn bij de bal deed hij nu prima en ondanks dat hij een sterke directe tegenspeler had hield hij hier toch stand tegen.

Kortom jongens weer een goede wedstrijd neergezet ondanks dat men toch soms de combinaties ging vergeten aan het einde van de wedstrijd
terwijl er zeer sterk altijd wordt begonnen aan de wedstrijd.

Als je weet dat je een wedstrijd moet spelen tegen het team dat tot op dat moment de onbetwiste nummer één is van de competitie, ga je die wedstrijd – hoe je het ook wendt of keert – anders in dan wanneer je tegen de onderste moet. Na de slecht verlopen wedstrijd vorige week tegen de IJsselmeervogels, die onderaan stonden, moest de E2 van de Cobu Boys op zaterdag 15 oktober aantreden tegen de nummer één: Quick E3.
Wetende dat de E1 van Cobu Boys een bekerwedstrijd had verloren van dit team hadden de leiders wat voorzorgsmaatregelen genomen. Één daarvan was het beperken van de wissels tot de jongens die speelden op het middenveld. Voor de rest wilden de leiders het team zo stabiel mogelijk houden en daarmee de rust bewaren. Bovendien was er maar een wissel door een vervelende blessure bij Quincy.
Onder leiding van aanvoerder Thom ging de E2 goed gemutst het veld in. Maar al snel bleken de jongens zich te veel te laten aftroeven door handige schijnbewegingen en goed combinatiespel van Quick. Hun spelers kregen daardoor ook ruimte om te schieten en dat bleek funest. Na vier minuten troffen zij al doel en na zes minuten was het al 2-0.
Een rampscenario leek zich te gaan voltrekken, maar het tegendeel werd waar. Doordat de Cobu Boys na deze doelpunten aan een hele goede kans mochten ruiken, kregen ze de smaak te pakken. Aangespoord door fanatiek coachende leiders en alle aanwezige ouders volgden er nog drie hele goede kansen. Hoewel ook Quick nog wel van zich liet horen, was het eigenlijk wachten op de 2-1.
Die kwam uiteindelijk pas in de 14e minuut van de tweede helft. Mike wist als doorgebroken speler ditmaal wel doel te treffen. En het scenario dat de leiders in de rust nog hadden geschetst – ‘als we de 2-1 maken gaan we ze overlopen’ – leek uit te komen: de E2 was puur op vechtersmentaliteit absoluut de betere partij. Quick kwam weliswaar ook nog een paar keer dicht in de buurt (met schoten op het metaal), maar Mathijs, Olivier, Mike en keeper Lorenzo hielden de boel achterin goed op slot.
Ondanks de druk mocht het geluk niet aan de zijde van de E2 zijn. Lorenzo, Olivier, Mathijs, Mike, Brian, Thom, Shaquil en Rick speelden als team een voortreffelijke wedstrijd en verdienen alle lof voor de strijdvaardigheid die zij toonden. En daarmee leken zij als team het signaal af te geven: wij zijn de E2 van Cobu Boys en daar zijn we trots op!