Cobu Boys Amersfoort

Na de mooie reeks voor de herfstvakantie mochten we vandaag ‘aan de bak’ tegen Quick E2 die net als wij op 9 uit 5 stond. Er was ons, maar Quick ook natuurlijk, veel aan gelegen om de 3 punten weer bij te laten schrijven en daarmee de 3e plek vast in handen te nemen.

Nou, daar was bij ons weinig van te merken in het veld en bij Quick E2 des te meer. Ondanks dat iedereen heel goed wist wat er op het spel stond en ondanks de vele toeschouwers die benieuwd waren, was ons eigen spel vanaf het begin zwaar onder de maat. Onze twee verdedigers waren er met de gedachten niet bij en onze grootste doelpuntenmaker van de achterliggende weken speelde grotendeels zijn eigen wedstrijd. Tja, en dan is het voor de andere helft van de veldspelers wel een heel grote opgave om er iets van te maken. Dit alles resulteerde in een 0-3 stand na 12 minuten die we, mede door goede invalbeurten van Mike en Mathijs uit de E2, tot aan de rust konden vasthouden. Dan hoop je door te dringen tot de boys, maar nee hoor want binnen de minuut was het 0-4 en daarmee alle kans verkeken.

We probeerden de laatste 10 minuten nog enigszins te gaan voetballen en hier en daar was er een glimp van de vorige wedstrijden te zien. Uiteindelijk mocht Mike, na eerder al een omhaal op de paal, toch de ere-treffer laten noteren in de 44e minuut na een prima uitgespeelde kans. Uiteindelijk zijn we met 1-7 van de mat gespeeld, gelukkig was er weer 1 stabiele speler: Yordi. Had hij er ook de brui aan gegeven zoals anderen vandaag hun teamgenoten in de steek gelaten hebben, dan had Quick op zeker de dubbele cijfers gehaald.

Dit hoort allemaal bij het leerproces, als individuele speler en als team. Maar dit proces zullen we deze week wel goed moeten afsluiten om er voor de beker tegen KVVA E1 weer helemaal te staan!

What a beautiful day! De achterliggende weken zien we onze E1 met de week groeien en beter worden, dat hadden we ook wel nodig na de moeizame start dit seizoen.
Na de 6 punten uit de laatste 2 wedstrijden stond vandaag VVZA E2 als tegenstander op Sportpark Zielhorst. Ondanks dat dit team nog weinig punten pakt, was er zeker na de spannende pot vorige week geen enkele sprake van onderschatting. En dat was maar goed ook, want ook nu weer zagen we veel 2e-jaars E-spelers tegenover ons staan. Na heel veel telefoontjes en mailverkeer was het uiteindelijk gelukt om een extra speler, Mika uit de E4, mee te laten doen.

Overspelen en rustig opbouwen was het advies, zoals iedere week trouwens maar dat terzijde. En dat ging vandaag vanaf de 1e minuut uitstekend! En daarmee zagen we langs de lijn een wedstrijdbeeld dat we, uitgezonderd de 1e competitiewedstrijd, eigenlijk iedere wedstrijd zien. In de 1e helft zeker niet minder en meestal zelfs beter dan de tegenstander. Heel veel kansen, waarvan Maarten er met een zuivere hattrick in de 5e, 12e (op aangeven van Marlon) en 20e minuut 3 uitstekend benutte. Jammer dat er van de vele andere kansen niet nog een paar ingingen, maar ook dat beeld zien we al langer. En daarvan hebben Mark en Eric de overtuiging dat dat vanzelf een keer goedkomt in de zin dat ze er dan wel allemaal invliegen!
En dus een comfortabele voorsprong van 3-0 bij rust!

Direct na de rust ging het echter achterin mis, mede door de wissel van Joey. Het was onrustig en duurde niet langer dan 2 minuten voor het 3-1 stond. Gelukkig stond Yordi er weer, hij pakte de ballen en nam de tijd voor opbouw waardoor het langzaam maar zeker weer onder controle kwam. Toch kwam VVZA in de 32e minuut terug in de wedstrijd, 3-2. Oh jee oh jee, de gedachten gingen terug naar de vorige wedstrijden…..
Maar, er werd weer orde op zaken gesteld ondanks dat de vermoeidheid begon toe te slaan. We kregen wederom een aantal prima kansen om de wedstrijd ‘op slot’ te gooien maar verzuimden zelf door aanvallen goed uit te spelen. Daar is nog winst te behalen! Echt spannend, zoals vorige week, werd het niet meer en daarmee konden we na 2x 25 minuten wederom 3 punten bijschrijven en waarschijnlijk de 4e plek vast in handen nemen.

Na de wedstrijd werd Mika in de kleedkamer bedankt voor het invallen, mede door zijn inzet en dreiging voorin bleven we gevaarlijk. Wie weet waar deze invalbeurt in de toekomst al niet goed voor is!?
Na het douchen kregen de boys een welverdiende traktatie onder het mom van Eric’s verjaardag. Maar eigenlijk ook, en eigenlijk meer daarom, vanwege het feit dat Mark en Eric zo enorm trots zijn op deze groep die na de zware voorbereiding en de zeer onrustige competitiestart door het vertrek van 2 spelers, duidelijk de opgaande lijn te pakken heeft!!

Dit schrijvende, trekken de kruitdampen van de 5e speelronde langzaam op. En zien we dat VVZ wederom een grote uitslag neergezet heeft, waardoor we nu ‘los’ zijn van CJVV. En ook de uitslag van de kraker tussen de nr 2 en 3, DOSC en Quick E2 is bekend.
En ja hoor, we klimmen gestaag verder! Inmiddels gedeeld 3e (op doelsaldo 4e), samen met onze tegenstander na de herfstvakantie: Quick E2.
We hebben nog iets recht te zetten tegen Quick na het eerdere beker-echec tegen hun E3, dus aan de motivatie zal het de 29e niet liggen! En als, als, als (een beetje mijmeren mag nu wel toch?): als VVZ die dag wederom doet wat het de hele tijd al doet, namelijk winnen van DOSC, dan hebben we het ineens in eigen hand om volop mee te gaan strijden voor de 2e (!!!) plek want de achterstand op DOSC bedraagt dan nog 1 punt en we mogen nog tegen elkaar spelen…..

Wat op voorhand een spannende pot beloofde te worden, werd ook een spannende pot!
Was het ‘s morgens nog behoorlijk zonnig, rond 10 uur begon het flink te plenzen toen we richting onze noorderburen op weg gingen. Daar aangekomen kregen we een update via “buienradar” dat het tegen 10.45 uur weer droog zou gaan worden; dus de boys verteld dat we rustig moesten gaan omkleden en ja hoor het werd inderdaad gelukkig weer droog. Voor de wedstrijd de jongens er voor de zekerheid nog op gewezen dat het feit dat onze tegenstander nog geen wedstrijd gewonnen had, niet betekende dat we wel even zouden gaan winnen. En de boys verteld dat op Eric’s vorige verjaardag de toenmalige F1 ook tegen Hooglanderveen gespeeld had en gewonnen had; of ze dat vandaag dan ook maar wilden proberen? Nou dat wilden ze zeker!!

Na de korte warming up wist Mark te vertellen dat er 1 of 2 jongens bij het team stonden die niet op de teamfoto staan; nou ja “we zien het wel”!
Quincy zou vandaag na zijn eigen wedstrijd met de E2 snel naar ons komen om te helpen. Bij aanvang was hij er nog niet, dus onze eigen 7 E1-mannen mochten allemaal starten. Maarten was, net als vorige keer, nog ‘in the mood’ van de bezochte wedstrijd van het Nederlands Elftal. Al in de 4e minuut wist hij na een korte rush met een prima afstandschot de 0-1 aan te laten tekenen, ondanks dat we als team enigszins onrustig begonnen waren. De 0-1 gaf echter nog niet de rust want 2 minuten later verdedigden we te slap waardoor het alweer 1-1 stond. En zo ging het nog even rommelig heen en weer, waarbij Joey in de 8e minuut de bal na een afgeweerd schot kon aannemen en van afstand via een verdediger de 1-2 liet noteren. Toen Yordi eenmaal de rust en het vertrouwen had hervonden werd het rustiger met gecontroleerde opbouw van achteruit. Daarmee kwam het overspelen tevoorschijn en kregen we een overwicht met een aantal grote kansen. Toch duurde het tot de 20e minuut voordat we via een prima actie en een mooi schot door Maarten op 1-3 kwamen. Inmiddels was Quincy ook klaar om mee te doen, dus mocht hij invallen als linksachter waardoor Dolf voor de verdedigers kon gaan en spelen en Joey kon doorschuiven zodat Marlon even kon uitrusten. Maar dat pakte vandaag niet helemaal lekker uit, er ontstond weer onrust in het team. Ondanks een knaller op de lat van Yairo vanaf rechts. En dus behaalden we met 1-3 de rust en gezien het overall-spelbeeld was dat ook verdiend!

Ondanks dat we de mannen in de rust aanspoorden om rustig overspelend en voetballend verder te gaan, was het direct na rust vooral op het middenveld te slap waardoor binnen een minuut de 2-3 op het scorebord stond. Pppfff, balen!
Maar we herpakten, mede door Dolf weer op links te zetten en Quincy voor de verdedigers en het spel ging over en weer zonder dat het echt gevaarlijk werd of dat we grote kansen kregen. Tot, wie anders vandaag, Maarten het in de 34e minuut weer op z’n heupen kreeg en 2-4 scoorde omdat hij doorjoeg bij de achterlijn, de bal oppikte (was ‘ie er nou overheen of niet?) om ‘m a la Van Basten maar dan vanaf links hoog in de verre hoek te jagen! ‘Lekker hoor, weer 3 punten binnen handbereik’ denk je dan. Zeker toen Marlon er 4 minuten later zelfs 2-5 van maakte omdat ook hij goed doorjoeg op de keeper en bal zomaar in z’n voeten kreeg!
Maar, het fysieke aspect begon weer op te spelen. Zeker omdat het in de 2e helft meer op inzet ging dan op overspelen, werd het zwaar. Zo gebeurde het dat er ineens 3 tegenstanders vrij voor onze goal opdoken en 3-5 gescoord werd. Nog niets aan het handje, maar de vermoeidheid en het feit dat het steeds onrustiger werd baarde langs de lijn tot wel tot zorg. Opsteker was dat Yordi wel de rust uitstraalde en de tijd nam voor spelhervattingen; daardoor konden de andere mannen nog even snel op adem komen. Maar dat alles weerhield Hooglanderveen er niet van om de aansluitingstreffer na te jagen en deze ook te maken om er zo een enorm spannend laatste deel van te maken.

Gelukkig voor ons konden we standhouden; YES, 4-5 winst en weer 3 punten erbij!
Door ons eigen resultaat en de andere uitslagen zijn we opgeklommen naar de gedeeld 4e plek, op doelsaldo 5e. Wie had dat gedacht na de 1e wedstrijd? En wie weet waar we nog naartoe kunnen klimmen (of zakken)?
Nobody knows, maar 1 ding is zeker: als we doorgaan met de ingezette groei dan kan het toch nog een mooie eerste seizoenshelft worden!

Na de behoorlijke teleurstelling wegens het beker-verlies vorige week (5-1 tegen Quick E3, 2e klasser), was de toch ook wel verrassende constatering dat we in de beker alles nog in eigen hand hebben om door te kunnen gaan, een mooie opsteker.
Duidelijk in die wedstrijd kwam naar voren dat we met dit jonge team meer zekerheid achterin moeten inbouwen en dat we de krachten moeten verdelen om een wedstrijd goed uit te kunnen spelen. Na de 2-0 ruststand kwamen we in de 33e minuut via een goal van Marlon op aangeven van Maarten op 2-1. Aangezien we in de eerste helft meerdere kansen hadden gehad, de eerste grote was voor ons, hadden we vertrouwen dat we de wedstrijd nog konden ‘kantelen’. Maar binnen 4 minuten kregen we twee keer het deksel op de neus door onvoldoende scherpte voorin en op het middenveld waardoor onze verdedigers tegen een overmacht aan aanvallers kwamen te staan. Mede dankzij onze uitstekende keeper Yordi konden we een grotere nederlaag beperkt houden tot 2 minuten voor tijd de 5-1 nog viel.

En dus stonden de trainingen in de achterliggende week vol in het teken van praten met de boys, waar onder andere de gewijzigde speelwijze uit voort is gekomen, en uit het oefenen op opbouwen van achteruit.
De wedstrijd tegen Roda ’46 E4 was een cruciale voor ons: zouden we deze winnen en daarmee in punten gelijk komen (3 uit 3) of zouden we moeten constateren dat de 1e klasse door het wegvallen van twee 2-jaarsspelers echt te hoog is gegrepen?
We waren in ieder geval op voorhand blij dat Mike na zijn eigen wedstrijd met de E2 ook met ons wilde meespelen, waardoor we konden starten met iedereen op zijn (bijna) ideale positie.

En dat was te merken ook! Na een onrustig en ietwat rommelig begin kon Marlon op aangeven van Joey de 1-0 in de 5e minuut laten noteren, YES!!
En toen gingen de mannen er vol bovenop: duels werden aangegaan en gewonnen, combinaties tussen verschillende spelers met 1 keer raken, rustige opbouw via Yordi van achteruit, prima passing voorin, een genot om te zien!
Zeker omdat er tal van goede kansen ontstonden! Enige wat jammer was: de bal wilde er niet ingaan… net naast, goede reddingen door de keeper, bal op de lat door Maarten. En dus bleef het 1-0 tot aan de rust.
Maar gezien het spelbeeld hadden we geen enkele reden tot zorg; dat kregen de boys ook te horen. ‘Blijf zo doorgaan, dan komen de goals vanzelf wel in de 2e helft!’.

En dat werd heel snel bewaarheid; in de 2e minuut na rust kon Maarten de 2-0 laten noteren na een assist van Dolf. Yes, ‘kat in het bakkie’ denk je dan stilletjes langs de kant.
Maar daarmee werd het spel van de tegenstander onvriendelijker en harder; ellebogen uitdelen, aan shirtjes trekken, serieus duwen en trekken bij corners tegen. Gelukkig beheersten onze mannen zich en lieten zij zich niet imponeren.
Roda begon wel nadrukkelijker op zoek te gaan naar de aansluitingstreffer waardoor het soms in de 2e helft wat rommeliger was van onze kant. Maar tegelijkertijd kregen wij daardoor voorin meer ruimte en met onze snelle mannen kregen we dan ook een aantal flinke kansen op de 3-0. Helaas bleef die 3e echter uit. Tot Mike in de 40e minuut doorbrak en alleen op de keeper afging met de laatste man achter hem aan; je ziet dat Mike met bal sneller is en dan denk je ‘het zal toch niet?’. Schijnbaar valt de overtreding van achteren vol op Mike’s kuit (normaliter goed voor direct ‘rood’) onder de categorie ‘professionele overtreding’ want na de 5 minuten tijdstraf mocht de speler er zo weer in. Gelukkig bood betreffende speler na de wedstrijd nog wel zijn excuses aan, maar dit moment betekende wel dat we de laatste 10 minuten zonder Mike en dus ook zonder wissel verder moesten. En nog steeds met de stand 2-0 want de vrije trap werd door de keeper gestopt. Het werd van onze kant meer en meer ‘redden wat er te redden valt’, mede doordat een aantal spelers er logischerwijs behoorlijk doorheen zat maar op dat moment stond onze meer dan betrouwbare sluitpost figuurlijk weer op. Extra winstpuntje daarbij: hij nam meer de tijd om de bal weer in het spel te brengen waardoor een aantal spelers even op adem kon komen!

En zo konden we de eerste overwinning in de 1e klasse laten bijschrijven, een TOP-prestatie!!!
Nadat de kruitdampen waren opgetrokken, is na 3 speelrondes in onze poule te zien dat 2 teams op volle winst staan (VVZ ’49 E1 en DOSC E2), 2 teams 6 uit 3 hebben (CJVV E2 en AFC Quick 1890 E2), 2 teams met 3 uit 3 (Roda ’46 E4 en Cobu Boys E1) en 2 teams zonder punten (Hooglanderveen E2 en VVZA E2).
De komende twee wedstrijden gaan erom spannen (tenminste dat verwacht je met wat je nu weet); eerst uit tegen Hooglanderveen en daarna thuis tegen VVZA.

Mannen, Mark en ik (en alle ouders trouwens) zijn TROTS op jullie!

Na de 8-2 winst voor de beker vorige week mochten we zaterdag 10-9 voor de competitie aantreden tegen VVZ ’49 E1. We hadden al gezien dat dit team voor de beker ook een hele goede uitslag had neergezet (9-1) maar wat zeggen deze uitslagen?
Tijdens en na de wedstrijd in ieder geval 1 ding: een maatje (nou zeg maar ‘maat’) te groot voor ons, in ieder geval voor hoe we gisteren zelf speelden. Als trainer/coach verwacht je dat de boys de smaak te pakken hebben en er weer helemaal voor willen gaan. Voor de wedstrijd leek het daar ook wel op maar al heel snel in de wedstrijd bleek de wil om te winnen vandaag bij teveel spelers in te geringe mate aanwezig. We gingen de duels veel te slap in en keken niet goed om ons heen met als gevolg dat na een minuut of 7 de 0-1 via het zoveelste afstandschot achter Yordi lag. Daarvoor en daarna hielp de lat ons nog een aantal keer maar tekenend was de 0-2 in de 10e minuut waarbij 2 aanvallers tegenover 1 verdediger van ons stonden. Er was toen nog niets verloren, maar duidelijk was toen wel al dat dit VVZ ’49 E1 een heel goed team is. Tegen de 20e minuut ging het echt mis, 4 tegengoals in 7 minuten door simpelweg te makkelijk/laks spel van onze zijde.

In de rust de boys geprobeerd op te peppen en te wijzen op het feit dat we de duels niet goed aangingen en er veel te makkelijk over dachten; ‘kop op en schouders eronder’! De afrap na rust maakte echter direct duidelijk dat het weinig effect zou sorteren, een pass naar waar niemand staat, de dichtsbijzijnde speler twijfelt of de bal nou voor hem is of voor een van de verdedigers en bijna kan de aanvaller van VVZ zo de bal oppikken en doorlopen….. Kort daarna bracht Maarten met een enorme rush op links die hij zelf uitstekend afmaakte een sprankje hoop op beter spel, maar binnen een minuut mocht een tegenstander weer zo doorlopen om dat sprankje hoop direct de grond in te drukken. En daarmee ontstond eigenlijk in de hele 2e helft hetzelfde beeld als de laatste 7 minuten van de 1e helft. We werden aan alle kanten afgetroefd door een tegenstander die wilde winnen; meest tekenend was de solo van de aanvoerder van achteruit waarbij hij 3 of 4 spelers simpelweg voorbij liep. Uiteindelijk stopte de teller bij 1-13, een uitslag die we heel snel moeten vergeten, maar wel moeten gebruiken om ervan te leren.

We hadden een uitstekende Yordi op de goal, zonder hem had de uitslag echt dichtbij de 20 tegengoals uitgekomen. Dit lag voor een heel groot deel aan het feit dat bij teveel spelers de inzet en de wil om te winnen vandaag niet voldoende aanwezig was.
En niet te vergeten, de tegenstander was erg sterk.

En nu, nu op naar de trainingen, bespreken wat er allemaal niet goed ging en de volgende competitiewedstrijd uit bij CJVV E2!

Na 2 weken training en 3 oefenwedstrijden waarin we in de laatste tegen Veensche Boys E1 met een andere opstelling zijn gaan spelen vanwege de dikke klop in de eerste 2, mochten we vandaag ‘voor het echie’ aan de bak.
De switch van speelwijze pakte uitstekend uit afgelopen woensdag; de 3-3 uitslag tegen Veensche Boys E1 (oefen) doet vermoeden dat het een gelijkwaardige wedstrijd was, maar eigenlijk kwam onze tegenstander er goed mee weg. Twee lucky goals, tuurlijk die tellen ook, en het geluk dat wij nog wat slordig met onze kansen omgingen droegen bij aan het eindresultaat. Maar dat mocht de pret niet drukken, de opluchting was er bij ons vooral omdat het bevestigde dat we echt wel een goed team hebben. De onverwachte overstap van Ricardo naar CJVV en de blessure van Dolf konden we gelukkig opvangen doordat Mike mee wilde spelen, en dit prima deed.

De eerste bekerwedstrijd tegen Nieuwland E3 (2e kl.) zouden we op papier moeten winnen, maar ja je weet het nooit…..
Groot was de opluchting bij onze boys toen verteld werd dat de speelwijze dezelfde zou zijn als in de laatste wedstrijd. En dat werd uitstekend ‘vertaald’ in het veld, ondanks dat de tegenstander toch (nagenoeg) geheel uit 2e-jaars bestond.
Maarten had duidelijk nog de drive van zijn bezoek aan Nederland-San Marino, voor rust scoorde hij 3 keer!, maar gaandeweg ging de energie eruit bij hem. Dat betekende, samen met het feit dat Dolf in de loop van de 2e helft duidelijk weer last van z’n enkel kreeg, dat er een beetje geimproviseerd moest worden qua opstelling maar de mannen gingen prima door. Overigens was de ruststand door een prima afstandschot van Mees op 4-0 bepaald, mede door een aantal goede ‘save’s’ van Yordi. Maar eigenlijk was het wedstrijdbeeld: eenrichtingsverkeer richting doel van Nieuwland. Goed om daarbij te constateren dat we 2 keer in de laatste 5 minuten voor rust scoorden, precies tegenovergesteld aan het beeld in de eerste 2 oefenwedstrijden.

De eerste 5 minuten na rust had Nieuwland meer druk en konden we soms tenauwernood een tegengoal voorkomen; maar ja, als ‘ie er niet ingaat is het goed toch?! In de 31e minuut kon Yairo uit een corner van Joey de 5-0 laten noteren maar als we al dachten dat de wedstrijd echt ‘in the pocket’ zat, dan bleek eens te meer dat voetballen een mooi maar soms verrassend spelletje is. Kort na de 5-0 kon Nieuwland 2 keer scoren, balen want we wilden graag de nul houden. Toen werd het langs de kant even spannend, maar door een afstandschot van Joey, 6-2, kregen we weer controle. Kort daarop een penalty ‘mee’, helaas miste Maarten ‘m. Vervolgens waren de grootste kansen voor onze mannen, maar het duurde tot de 47e minuut alvorens Yairo op aangeven van Marlon de 7-2 scoorde. Twee minuten later gaf Jacob de assist aan Yairo waarmee we de einduitslag op 8-2 bepaalden.

Ondanks dat Nieuwland E3 een deel van de wedstrijd met 7 spelers verder moest en het feit dat zij in de 2e klasse gaan spelen, een uitstekend resultaat tegen dit 2e-jaars E-team!
En dit geeft weer meer vertrouwen in de start van de competitie komende zaterdag thuis tegen VVZ ’49 E1.

De teamindeling voor de E-pupillen is inmiddels bekend. In onderstaand overzicht staan de spelers per team weergegeven, met daarbij de trainers en de klasse waarin zij de competitie zullen beginnen.

Voor vragen kun je terecht bij  Eric van den Brink via: jeugdcommissie@cobu-boys.nl