Cobu Boys Amersfoort

Vanaf halverwege november hebben wij als bestuur wekelijks langdurig overleg gehad om het visie en beleidsplan af te ronden. Helaas kunnen wij onze belofte om dit op 1 januari 2012 gereed te hebben, zoals in de afgelopen ALV benoemd, niet nakomen.

Tijdens de vergaderingen is het bespreken van het algeheel technische beleid en de integratie van het jeugd technisch beleid een complex en uitgebreid traject. Een onderdeel van onze visie is bijvoorbeeld dat een herkenbare clubcultuur en spelers met een Cobu Boys identiteit de basis zijn voor de doorstroom naar het 1e elftal, op een zo hoog mogelijk niveau. Aangezien de aankomende jaren de aanwas vanuit de hoogste junioren elftallen minimaal zal zijn, staan we voor een keuze; gaan we ons technisch beleid afstemmen op de junioren die nu in de D-jeugd spelen, of gaan we voetballers van buitenaf aantrekken. Beide opties hebben diverse voor- en nadelen en hebben daarnaast consequenties voor o.a. het financieel beleid en onze accommodatie.

Dit is een voorbeeld van de vele vraagstukken die we als bestuur zijnde niet in een paar avonden afgestemd en uitgewerkt hebben, zoals ook het onderwerp ‘structuur en communicatie’ (veel onduidelijkheid) niet zomaar even tussendoor behandeld kan worden.

Om het visie en beleidsplan compleet te maken en af te ronden zullen wij daarom nog een aantal vergaderingen nodig hebben. Zodra het conceptverslag af is zullen wij jullie op de hoogte brengen en verder informeren over de planning van het definitieve document, de presentatie- en de uitvoering hiervan.

Een toelichting geven wij graag op de nieuwjaarsreceptie op 7 januari.
Met sportieve groet,

Bestuur v.v. Cobu Boys

De afgelaste wedstrijd tegen SO Soest kon in de laatste competitie week toch nog ingehaald worden
en zou de zwaarste dobber gaan worden voor onze E2… tenminste wéér op papier.
Het tegendeel bleek echter het geval want ondanks het goed spel van Soest hebben de jongens
een prima resultaat neergezet zo op die laatste zaterdag.

Nadat het zeker was dat het doorging, ondanks de voorspelling en het slechte weer en iedereen weer bij CB
verzameld was, gingen we naar Soest waar om 9:30 de aftrap zou zijn.
Het omkleden ging snel dit keer en de jongens waren scherp en gretig en hadden er zin in. Onder leiding van Mike
werd er op het intrap veldje warm gelopen, werd de bal weer kort rond getikt om het scherpe gevoel ook in de benen te krijgen.

Na allemaal op positie te staan klonk het fluitsignaal en begon zowel Soest als wij prima aan de wedstrijd en waren er diverse kansen over en weer.
Naarmate de wedstrijd vorderde groeide het vertrouwen al snel in de eerste helft en hoe verder Soest hierdoor op de eigen helft werd teruggedrongen..
Hiermee creeerde men meerdere kansen maar helaas zat het afronden er nog net niet in.
De keeper van Soest kwam elke keer goed en ver uit zijn doel om de scherpe ballen van onze middenvelders weg te werken voordat
de spitsen er aan te pas konden komen. Mede dankzij het gladde veld was de bal daar ook nog eens sneller dan gewenst.
De twijfel begon zienderogen toe slaan… maar niet bij onze jongens. Nee…, bij Soest.. en hun trainer moest dan ook alle zeilen bijzetten om de
zijn team weer zo te laten voetballen wat ze het hele seizoen al hadden gedaan.. De cijfers liegen er nl. niet om want het
doelsaldo van 46 voor en 10 tegen met 9 wedstrijden spreekt boekdelen. Alle wedstrijden winnen en 1 gelijk met minimaal 4 erin zegt toch wel iets.

Pas in de 10e minuut van de tweede helft valt er een doelpunt maar helaas aan de kant van Soest. Dit was een beetje het geluk wat je moet
hebben in dit soort gevallen want de bal werd een beetje rommelig en geklutst voor het doel niet lekker weggewerkt om uiteindelijk
net achter de doellijn te belanden. Jammer, maar de wedstrijd duurt nog een 15 minuten dus alles is nog mogelijk.
Na wat vertwijfeling en ongeloof op het veld nu bij de E2 jongens hervat men gedeeltelijk hun positie spel weer en ook nu nemen ze gewoon weer initiatief
om voetballend naar voren te gaan. Toch blijven de verdedigers nog te ver achter waardoor de voorhoede te veel afstand moet
overbruggen Rik, Mike en Thom weten soms nog dicht bij het doel te komen maar in de 21e minuut weet Shaquil toch gevaarlijk in het strafschop
gebied te komen om de grootste kans van de wedstrijd helaas niet beloond te zien worden.
Als, als, als….  we net dát beetje geluk erbij hadden gehad wat je soms nodig hebt hadden we het Soest nog lastiger kunnen maken dan we al deden.
Het seizoens kampioenschap hadden ze al wel binnen, daar konden wij niks meer aan veranderen maar jongens wat hebben jullie goed gespeeld tegen deze ploeg.
Zelfs de trainer complimenteerde ons allen nog met het goede spel en wisten ze er bijna geen antwoord op te vinden.

Op naar het volgend seizoen, kijken hoe we nóg meer gaan groeien in het nieuwe jaar.

Allemaal een verdiende rust, fijne feestdagen en tot in het nieuwe jaar.!

De inhaal wedstrijd was er een waar je op het puntje van je stoel van gaat zitten. Alles lukte, en dat was na het debakel van vorige week ook echt nodig. Ik kon zien dat de jongens goed geluisterd hebben en er ook uitstekend werk van gemaakt hadden. Aan het begin van de wedstrijd werd er op alle fronten druk gezet naar voren. Spakenburg kreeg wat kansen, maar wij de grootste. Toob kreeg 2 dotten van kansen, maar maaide finaal over de bal heen. Calvin trof de paal, maar nog altijd stond het 0-0. Wij waren in alle opzichten beter dan onze tegenstander. Maar toch ging het mis. Toob schoot een terugspeel balletje in zijn eigen goal,  0-1, totaal onterecht want Toob speelde echt een prima wedstrijd. Wij bleven kansen creëren en eindelijk was daar de verlossende 1-1, Toob maakte zijn foutje even goed zullen we maar zeggen. Jordy stond een erg goede wedstrijd te keepen, ik denk zelfs dat hij zijn beste wedstrijd tot nu toe heeft gekeept. Rutger was onze aanvoerder, en dat blijft Rutger dan ook. Hij weet precies wat en wanneer hij iets tegen de scheidsrechter moet zeggen.  Mateo was echt heerlijk op dreef en stond echt top te verdedigen en trok prima naar het middenveld toe als de gelegenheid zich voordeed. Samuel had een beetje moeite om in de verdediging te blijven, hij trok te veel op de verkeerde momenten naar voren toe. Samuel is echt geen verdedigen. Voorin deed Samuel het prima, balvast en keek erg goed naar wie hij de bal kon afspelen. Ben stond echt een ijzersterke wedstrijd te voetballen, zette goed druk, creëerde kansen, kwam terug wanneer dat nodig was, kortom een dikke 10. En toen was het grote moment voor mij (als vader) aangebroken. Julian brak door naar voren en daar was hij dan… Het kroonstuk (voor mij dan) op het seizoen. Julian scoorde de 2-1, wat was ik trots zeg. Ik werd er bijna emotioneel van want ik liep het veld op met tranen van vreugde in mijn ogen. Julian speelde de hele wedstrijd al een top wedstrijd hoor, ook een dikke 10. Ferrence speelde wisselend, maar als hij druk zet, dan zet hij het ook goed. Ferrence heeft de laatste 15 minuten ook lekker op goal gestaan en dat deed hij goed. Jordy ook, en met Jordy weet ik ook meteen dat ik een uitstekende verdedigende middenvelder in huis heb. En mozeskriebel wat is hij snel zeg. Jordy moest de bal halen en liep constant zijn tegenstander er finaal uit. Dikke 10 voor Jordy ook. Calvin nam een vrije trap en zorgde met een mooie goal (in een keer op goal geschoten) voor de einduitslag van 3-1. Calvin speelde een prima wedstrijd en heeft ook echt prima gespeeld en word alleen maar beter sinds hij goed samenspeelt met zijn team genoten. Afwezigen waren Ivan en Yuri. Voor de rest wil ik even kwijt dat iedereen zich van zijn beste kant heeft laten zien en dat er top gespeeld werd. Prettige feestdagen iedereen en een voorspoedig 2012. Dat dat een mooi seizoen mag worden voor iedereen.

Wat een rampzalige wedstrijd was dit zeg. Alles liep fout in de eerste helft. We speelden 7 tegen 7. Yuri was ziek en Ben op vakantie, dus we hadden nog 9 man over. De F3 kwam een man tekort, dus moesten we wel een speler uitlenen anders hadden ze niet aan de wedstrijd kunnen beginnen. We hadden Rutger uitgeleend. We begonnen met Jordy op goal, Ivan en Mateo achterin, Julian en Ferrence op het middenveld en Calvin en Toob voorin. De 0-1 viel vrij vlot en eigenlijk bleef alles mis gaan. De verdediging stond niet lekker, het middenveld was gaten kaas en de voorhoede kon geen vuist maken. Dat resulteerde in wen 0-7 achterstand in de eerste helft.

In de rust is de groep flink toegesproken en dat resulteerde wel in een betere 2e helft.

De 0-8 was onvermijdelijk en toen begon de voorhoede een betere vuist maken. Toob trok maar het goal en gaf een goede pass op Calvin, die een prima rush naar het goal maakte. 1-8 met kort daarop de 2-8 en toen werd het team wakker geschud. Samuel had nog een paar mooie acties in de wedstrijd, maar dat mocht helaas niet baten. Ivan was de 2e helft ziek naar huis gegaan dus we hadden precies 7 man en we konden ook niet meer wisselen. Ik moest zelf de wedstrijd fluiten dus ik kon niet coachen, dat vind ik niet zo’n leuk gebaar naar de tegenstanders toe dus Mitchel moest coachen. Mitchel kamt met een luchtweg infectie dus hij kon zijn stem niet gebruiken. Helaas konden we niet meer verhelpen dat de einduitslag 2-11 werd. Een off day eerste klasse, en dit is echt een wedstrijd om maar snel te vergeten. We focussen ons nu weer op de inhaalwedstrijd van aankomende zaterdag. Dan kunnen we revange nemen op Spakenburg, maar dan tegen de F7.

Het is vreselijk om verslagen te worden met je eigen wapens. Helaas was dit afgelopen zaterdag het geval. We spelen in een waanzinnige poule waar de eerste 7 (!!) ploegen meedoen om de titel. De verschillen aan de top zijn zo klein, dat een winstpartij je naar de eerste plek brengt en je na een verliespartij 7e kan komen te staan. Direct na de aftrap werd al duidelijk dat APWC er zin in had. Lekker fel namen ze het initiatief en we werden achteruit gedrongen. APWC opende de score maar snel daarna maakte Sven de 1-1. APWC bleef ons onder druk zetten en wist voor de rust nog een keer te scoren. Na de rust kwamen we wat beter in ons spel en werden we wat gevaarlijker voor het vijandelijke doel. APWC kwam er soms snel uit en dwongen Matthijs tot het uiterste. In een fase waarin het 2-2 had kunnen (en moeten) worden, kwam APWC met een tegenaanval op 3-1 en 2 minuten later volgde de logische 4-1. Het was vooral de verdienste van APWC dat we vandaag niet in ons spel kwamen en daardoor een beetje achter de feiten aan bleven lopen. Helaas, maar tegen zo’n tegenstander kan je gewoon een keer verliezen. Volgende keer beter…

Beste leden, we hebben al enige tijd te maken met een groot te kort aan vrijwilligers. Op dit moment wordt het zo nijpend dat wij niet meer voldoende bezetting achter de bar hebben op zaterdagmiddag.
Bij deze willen wij iedereen oproepen om zich aan te melden om een zaterdagmiddag achter de bar te komen staan.
Deze bardienst is van 13.00 – 18.00.

Graag melden via
accommodatie@cobu-boys.nl,
contact opnemen met het barpersoneel of
bellen met 06-11873335 (Niels Brouwer bestuurslid accommodatie)

Nadat de velden gecheckt waren ging het deze week gelukkig wel door en kon, ondanks de kou, de wedstrijd tegen TOV om 8:30 starten.
Met Quincy als aanvoerder werd het team snel nog warm gedraaid want er was niet veel tijd om in te spelen omdat o.a. het omkleden
niet bij allemaal vlot verliep en allemaal nog een beetje slaperig waren.
Toch ging de wedstrijd voortvarend van start want na krap 8 minuten weet Rik het 1ste doelpunt te maken.
Daarna zakte ze allemaal weer een beetje terug en lieten zij TOV voetballen en beter in het spel komen.
Na 17 min is de gelijkmaker dan ook een feit nadat Lorenzo een wat felle ingreep moest doen, omdat de verdediging een spits
door liet, en zo een penalty hiervoor kreeg. Een noodzakelijke was het wel enigszins maar de treffer was dus niet te voorkomen.
Nu dat iedereen weer scherp was en inmiddels toch wakker was geworden begon het voetbalspel weer terug te komen en men begon elkaar weer te vinden.
Rik die weer de bal goed ontving van de middenvelders kon zo de gelijkmaker weer van het bord vegen en tekende voor z’n tweede…
In de laatste minuut van de wedstrijd moet Shaquil ook gedacht hebben dat een derde treffer goed was om de rust in te gaan en kort na deze treffer werd dan ook de 1ste helft afgefloten.

Iedereen kreeg een pep talk, kon even zijn vragen en opmerking kwijt en kregen vervolgens onder het drinken de opstelling weer te horen hoe
ze aan de tweede helft zouden beginnen. Deze helft heeft pas een treffer na de 13 minuut maar deze is wel voor TOV. De 3-2 stand is er één die niet comfortabel is
dus ook hier moeten de jongens het weer al voetballend oplossen. De “nieuwe” opstelling is nog steeds voor sommigen wennen maar toch houdt men hierdoor onbewust
de deur en het middenveld beter dicht dan anders want de kansen die TOV heeft worden elke keer goed gestopt.
De conditie die ze hiervoor dan nodig hebben groeit met de week en zal uiteindelijk nog beter gaan werken. De kansen die ze zelf zo creëren levert
in het tweede deel veel op want het moraal van TOV zakt ook nog eens in. Mike maakt van alle factoren handig gebruik om vanuit het middenveld
de grote kans, die hij al eerder had, goed te maken en tekent zo toch voor de 4-2. Na 21 minuten is weer de beurt aan Rik die een patent gaat krijgen op,
als het lekker loopt, minimaal 3 stuks te scoren en doet de vijfde voor de E2 het doel in werken.
Als pupil van de week kan hij deze score ook nog eens mooi bij het eerste vertellen waar hij de rest van de dag nl. mee mag lopen.
In de 24e minuut is ‘t toch nog Mike die verdiend nog een keer doel treft om de winst nog eens duidelijker op papier te zetten.
De 6-2 eindstand is een welkome uitslag naar een aantal verliezen en het vertrouwen zal hiermee weer terug komen.
De man van de wedstrijd deze week was Thom omdat hij zich weer goed aan zijn taken heeft gehouden op een positieve manier en dáár stond waar hij moest staan.
Dit alles is zeker nodig en het team heeft het verdiend mede omdat we nog éénmaal dit jaar in actie moeten komen….  en dat is tegen de koploper !!

Prima gedaan jongens op naar volgende week…

Zaterdag 10 december wordt de wedstrijdbal gesponsord door Ralph Sargent.  Ralph heeft een aantal nieuwe derbystar wedstrijdballen aan het 1e elftal geschonken.

De sponsorcommissie wil Ralph hartelijk danken voor deze bijdrage.

Wil je ook een wedstrijdbal sponsoren?  Neem contact op met sponsoring@cobu-boys.nl voor meer informatie.

Als je als koploper de wedstrijd mag beginnen tegen de nummer laatst die nog geen punt heeft weten te winnen, begin je met vertrouwen aan een wedstrijd. Zo ook afgelopen zaterdag. Vertrouwen kan echter omslaan in gemakzucht (of onderschatting??). Zo ook afgelopen zaterdag. We stonden te kijken totdat de bal vanzelf naar ons toe kwam en de zo kenmerkende gemeenschappelijke vechtlust was niet aanwezig. We waren 7 individuen en geen team. Waarschijnlijk hielp de snelle 1-0 voorsprong door Sven ook niet echt, want toen dachten we helemaal al dat we gewonnen hadden!! Soms kan je maar beter tegen een achterstand aankijken als je de vechtlust terug wilt zien…We werden wat dat betreft op onze wenken bediend want een kwartier later keken we tegen een 1-3 ruststand aan. Blijkbaar hebben we dit soms nodig om scherp te worden want na een speech kwamen we de tweede helft wel goed uit de startblokken. In ongeveer 10 minuten werd de achterstand weggewerkt door goals van Jorden en Justin (net als vorige week weer een hele bijzondere uitvoering….) en we hadden nog 10 minuten om de bevrijdende winnende treffer te maken. Echter, Spakenburg verdedigde met hand en tand en met kunst en vliegwerk (vrouwen en kinderen eerst..) bleef de 3-3 op het scorebord staan. Helaas tot de laatste minuut! We hadden in deze fase ook niet veel geluk en het was eigenlijk een mirakel dat Spakenburg nog met een punt huiswaarts keerde. Alhoewel we toch knap hebben teruggevochten naar een gelijkspel, voelde het toch als een verlieswedstrijd. We hadden het ons de eerste helft zelf een stuk makkelijker kunnen maken. Een herkansing tegen Achterveld aankomende zaterdag, waar we vanaf de eerste minuut weer scherp moeten zijn…dan komt het helemaal weer goed..

Met één punt mochten de voetballers van Cobu Boys zaterdag niet ontevreden zijn na hun bezoek aan Altius. Op valreep werkten de Amersfoorters een 1-0 achterstand weg. De gevierde man was schutter Bob van Zoeren: 1-1.
Op basis van het aantal kansen was de remise meer dan verdiend. Minimaal vier keer verschenen de bezoekers alleen voor de doelman van de thuisclub maar dat leverde geen doelpunt op. De aanvallers van Cobu Boys hadden duidelijk hun dag niet.

Pas in de 70e minuut kon het eerste doelpunt worden genoteerd. Cobu Boys doelman Sina Baghbani was kansloos toen een ingeschoten bal onderweg van richting veranderde: 1-0. Met die stand namen de gasten echter geen genoegen. Zij gingen vol in de aanval en niet zonder succes. In de extra tijd mocht Matthijs Voost een vrije trap nemen. De bal belandde voor het doel van Altius waar de mee naar voren gekomen verdediger Van Zoeren stond om met een fraaie kopbal voor de gelijkmaker te zorgen: 1-1. Meteen daarna was de wedstrijd afgelopen.