Cobu Boys Amersfoort

Als ook ouders van de tegenpartij na afloop sportief opmerken dat het team meer verdiende dan de op het eerste gezicht overduidelijke nederlaag, dan zegt dat wel wat. Helaas sloot de E2 van Cobu Boys opnieuw een competitiewedstrijd met verlies af. En wederom was dat onterecht.

Na Quick en Hees – op het moment van spelen nummer 1 en 2 op de ranglijst – moesten de jongens zaterdag 26 november in Baarn aantreden tegen de E2 van de gelijknamige voetbalclub: de nummer 3 van de competitie. Hoewel er weer werd verloren, bewees het team opnieuw uitstekend overweg te kunnen met een sterke tegenstander.

Dat zag er in de eerste minuten nog niet zo uit. Baarn liet de E2 in de beginfase alle hoeken van het eigen speelveld zien. Dat had overduidelijk te maken met de andere opstelling. Om de ruimte in het midden kleiner te maken en de as sterker, was gekozen voor een verdediging van drie mét een laatste man in plaats van een tweekoppige verdediging. De jongens moesten er overduidelijk aan wennen. Dat leidde niet alleen tot verwarring en onrust, maar ook tot een te defensief spel. Baarn mocht te ver komen en twee vrij eenvoudige schoten op het goal zorgden binnen negen minuten direct voor 2-0.

Vanaf dat moment kozen de Cobu Boys weer voor de tactiek die hen vorige week in Soest tegen Hees ook zoveel had gebracht: met fanatiek, strijdlustig voetbal drongen ze de tegenstander steeds verder terug. Hoewel ook Baarn zo af en toe nog wel van zich liet horen, waren het de jongens uit Amersfoort die met de minuut groeide. Af en toe nog wat te onrustig en te onzuiver, maar spelend op mentaliteit.

De tweede helft was echt in alle opzichten voor de E2 van Cobu Boys. Zowel Shaquil, Mike, Mathijs als Rick kregen een paar goede kansen, maar de bal wilde er gewoon niet in. De paar kansen die Baarn kreeg werden door Olivier, Mathijs, Shaquil en een bijzonder enthousiaste en vlammende Quincy – die het veld na een afwezigheid van zes weken weer betrad – goed gekeerd. Met uitzondering van twee keer, want toen wisten de handige jongens uit Baarn de bal toch weer in het net te leggen en alle hoop op de aansluittreffer de grond in te boren. Dat gebeurde in de 15e en 22e minuut.

Het is overigens te hopen dat de blessure van Bryan – hij liep al na enkele minuten een hamstringblessure op – niet al te serieus is, want de club is nu juist weer lekker compleet.

Na afloop complimenteerde de leiders de E2 met hun bijzondere inzet en strijdlust. Mathijs werd uitgeroepen tot man van de wedstrijd. Hij toonde zich opnieuw een betrouwbare en strijdvaardige teamspeler.

Op zaterdag 19 november moest de E2 van Cobu Boys aantreden tegen het team van voetbalvereniging Hees dat met schijnbaar gemak al enige weken de koppositie in de competitie inneemt. Wetende dat de E2 doorgaans haar beste wedstrijden speelt tegen goede tegenstanders, ging het team – onder leiding van aanvoerder Olivier – vol goede moed het veld in. De spelers wisten allemaal welke inzet er van hen werd verwacht, niet in de laatste plaats omdat het team nog altijd wordt geplaagd door de afwezigheid van Rick en Quincy. Deze keer kon er gelukkig een beroep worden gedaan op Mika, de snelle, wendbare spits van de E4.

Vanaf de eerste minuut toonde hij zijn gretigheid. En daarin stond hij niet alleen. De voltallige E2 liet zien dat zij wel een beetje genoeg had van de serie nederlagen. En dat ze nu wel weer eens met punten haar huis terug wilde keren. Hees had de eerste minuten zichtbaar moeite met het fanatieke spel van de E2 en liet daardoor al snel wat gaten in de verdediging vallen. Een scherpe steekpass van Shaquil was voldoende voor Mika om de spelers van Hees buitenspel te zetten en na amper een paar minuten spelen 0-1 aan te tekenen.

Naarmate de eerste helft vorderde werd wel opnieuw duidelijk dat eerstejaars E-pupillen het conditioneel toch afleggen tegen tweedejaars spelers. En daar hadden ze er – zo leek het – wel een paar van bij Hees E2. Tel daar de ruimte bij op die ontstond in het centrum en een paar gevaarlijk acties en schoten op het goal door Hees waren het gevolg. Tot twee keer toen wisten de jongens uit Soest kansen om te zetten in doelpunten. In de 15e en 18e minuut.

Wie dacht dat de Cobu Boys als gevolg daarvan de koppen lieten hangen vergist zich. De gretigheid duurde voort en Mike, Shaquil, Bryan, Thom en Mika maakte het de verdediging van Hees nog een aantal keren echt flink lastig.

In de tweede helft was het spelbeeld niet anders. Hees combineerde meer en beter, maar het opportunistische vechtvoetbal van de Cobu Boys dat ook zo kenmerkend is voor sommige Engelse voetbalploegen, zorgde er wel voor dat de twee teams in grote lijnen echt niet voor elkaar onderdeden. Allebei de clubs kregen een veelvoud aan goede kansen, maar wisten dat niet direct te verzilveren.

Gaandeweg gingen steeds meer spelers van Cobu Boys zich ergeren aan de in hun ogen partijdige scheidsrechter. Dat ging echt ten koste van het spel. Toen Hees in de 22e minuut 3-1 aantekende was de wedstrijd feitelijk dan ook gespeeld. De 4-1 die uiteindelijk op het uitslagenformulier belandde was duidelijk niet representatief voor het spelbeeld, want de E2 had echt meer verdiend dan deze ogenschijnlijk overtuigende nederlaag. Het team groeit en speelt bij vlagen goed en spannend voetbal. Het is dan ook een kwestie van tijd dat er een verdiende overwinning wordt behaald.
Hoewel er meerdere spelers waren die inzet toonden, was er een speler die zich bovendien heel duidelijk aan de opgegeven taak hield en het team daarmee een grote dienst bewees. Dus besloten de leiders na afloop van de wedstrijd om Bryan uit te roepen tot man van de wedstrijd. Hij kreeg daarom de bijbehorende beker voor een week mee naar huis

Vandaag stond een 6-puntenwedstrijd op het programma. Ofwel de nummer 4, DOSC zou bij een nederlaag van ons op gelijke hoogte komen met ons of, bij een zege van ons, zouden wij (nu 3e) op 6 punten voorsprong komen en wellicht de koppositie innemen. Een spannende zaterdag dus! Er was goed getraind deze week, dus de voortekenen waren veelbelovend. De voorbespreking kwam goed over dus met overgave begonnen we aan de wedstrijd. Datzelfde gold voor de tegenstander en dat resulteerde in een interessante eerste helft. Met kansen over en weer met goed keeperswerk (met 3 prima reddingen van Matthijs) aan beide kanten leken we af te gaan op een 0-0 ruststand met 2 gelijkwaardige ploegen. Maar de ban werd, 1 minuut voor het rustsignaal toch gebroken (koel afgemaakt door Daan)..1-0! Na een verdiende rust was duidelijk dat we op dezelfde voet verder moesten gaan. En dit gebeurde. Met 2 snelle goals in het begin van de 2e helft kwamen we op een comfortabele 3-0 en ook daarna bleef de inzet onverminderd hoog. Op karakter, inzet en ‘teamgeist’ hebben we DOSC, een prima ploeg met veel individuele kwaliteit, stuk gespeeld. Dit verdient een groot compliment! Eindstand 7-1 na goals van Sven (3x), Jordan, Daan, Justin (heel goed gezien, was toch geen gelukje??) en Mats. Ook het verdedigend duo Deon en Yuan stond weer als een huis. Als er al een man van de wedstrijd was vandaag was dat het gehele team. Een uitstekend collectief. De chips na de wedstrijd was welverdiend en de koffie ter voorbereiding aan de gehele aanhang was prima verzorgd. Ook dit draagt bij aan het hechte collectief. Aangezien directe concurrenten Eemnes en Roda dure punten lieten liggen, zijn we momenteel koploper. Hoe gaan we om met de extra druk en elke week supergemotiveerde tegenstanders die tegen de koploper moeten spelen en willen winnen? Zouden we voorzichtig mogen spreken van een kampioensploeg in de dop??? We gaan het zien de komende weken…wordt vervolgd…

Vandaag stond de wedstrijd tegen AFC Quick F5 op het programma. Ik had al rekening met verlies gehouden, maar de manier waarop het gebeurde was erg jammer. Dat laatste bedoelde ik niet ten nadele van ons, maar als ik zie dat we tegen een team aantreden met allemaal 8 en 9 jarige jongens die, volgens zeggen van hun eigen trainer, al 2 tot 3 jaar bij elkaar spelen, dan denk ik echt dat we het prima gedaan hebben en dat dit niet op een eerlijke manier is gegaan. We speelde 8 tegen 8, Jordy werd voor de wedstrijd niet goed, dus Rutger heeft de eerste helft onder de lat gestaan. Rutger deed het voor een keeper die nooit keeper training krijgt , niet slecht hoor. De 1-0 werd gescoord door een spelertje die een rot balletje op goal schoot en Rutger kreeg de bal niet goed klem. Er werd smerig en hard gespeeld door Quick. Julian kwam met een bloedlip van het veld gelopen omdat hij een elleboog kreeg bij een duel. Toob werd ook meerdere malen neer gelegd. Quick was wel beledigt toen Calvin 2 keer flink van zich afbeet. Dat is niet echt onze stijl, maar Quick speelde eigenlijk zo hard dat het wel in het beeld van de wedstrijd paste. We gingen rusten met een 6-0 achterstand en dat was jammer. Het getuigde van grote klasse dat Jordy toch zijn keepers handschoenen opeisde en zijn voetbalschoenen aantrok en toch onder de lat ging staan en dat merkte we meteen. Jordy is gewoon een klasse keeper, moet ik ook zeggen dat Ivan echt een perfecte wedstrijd speelde. Wat een top verdediger is die Ivan zeg. Man van de Wedstrijd dan ook Ivan Voppen. Toch braken we door in de tweede helft en Ben scoorde wat mij betreft de 6-1. Wel erg leuk dat wij wel de eerste ploeg waren die de F5 van Quick hun eerste tegen goel bezorgde. Ik vond het ook erg kinderachtig dat de scheidsrechter 2 doelpunten goedkeurde van Quick terwijl er spelers van ons ballen vol in hun gezicht kregen en onze spelers dus uitgeschakeld stonden in de vuurlinie. Maar ja als je zo moet winnen, dan ben ik blij dat we verloren hebben, want dit team van Quick moest met behulp van oudere spelers die al 3 jaar samen speelde plus de scheidsrechter die voor hun floot winnen. 9-1 was het uiteindelijke resultaat. Maar wij hoeven ons nergens voor te schamen want al onze spelers hebben strijd geleverd. Alleen vind ik het erg triest dat er ploegen zijn die zelfs kinderen hun plezier niet gunnen en de tegenpartij geen eerlijke kans willen geven. Maar goed, wij waren gewoon de morele winnaars van deze wedstrijd. Volgende week beter hoor.

Met het gelijkspel (2-2) tegen Nita, de nummer twee op de ranglijst van de derde klasse C, mocht Cobu Boys zaterdag niet ontevreden zijn. De Amersfoorters hadden zelfs een driepunter aan de ontmoeting op sportpark Zielhorst kunnen overhouden. Zij slaagden er echter niet in een 2-1 voorsprong tot het laatste fluitsignaal vast te houden.
In het eerste half uur van de wedstrijd was weinig te beleven. Daarna raakte een verdediger van Cobu Boys de bal verkeerd waardoor de bezoekers een voorsprong konden nemen: 0-1. Die stand bleef niet lang op het scorebord staan. Nog geen drie minuten na de openingstreffer rondde Tom Kouwenberg een mooie combinatie met zijn ploeggenoot Elwin de Vries goed af: 1-1.

In de tweede helft bleef het spelbeeld ongewijzigd. Cobu Boys trok zich opnieuw wat terug. Niettemin zag de thuisclub kans op voorsprong te komen. Na een vloeiende aanval schoot Andrew Dillissen raak: 2-1.
De winst was in zicht voor Cobu Boys. De ploeg had zich echter vergist in de kracht van de bezoekers die met vrije trappen vaak voor veel gevaar zorgen. Een daarvan was in de slotfase succesvol: 2-2.

Bron: Stad Amersfoort

Na de overwinning op de koploper vorige week stond de nummer 13 op ons te wachten. Ik vermoed dat het beest van onderschatting bij ons was, want er had echt veel meer in gezeten. Ik begon de wedstrijd eigenlijk met onze 4 beste spelers ernaast, ik wou kijken of er tactisch een overrompeling te halen viel. Dat mislukte, maar we waren zeker de eerste helft stukken beter dan TOV. We kregen ook erg veel kansen in de eerste helft, maar pas laat in de eerste helft wist Calvin dan toch het enige doelpunt (voor ons dan) van de wedstrijd te maken. De eerste helft hadden we echt met minimaal 3-0 moeten leiden, maar het mocht niet zo zijn. Door wat onoplettendheid en wat makkelijk denken van de kids creërde we zat maar maakte we niks af. Positief iets is dat er in ieder geval wel is gestreden en het is echt helemaal geen schande, deze wedstrijden heb je er ook tussen. Belangrijkste was dat iedereen plezier had, en volgens mij had iedereen dat wel. Tweede helft begonnen de Boys erg makkelijk te spelen en gaven onnodig kansen weg waardoor TOV in de wedstrijd kon komen. Aan de verdediging lag het niet en aan de keeper zeker niet. Jordy speelde een uitstekende pot en heeft het team dan ook echt meerdere malen flink gered. Uiteraard is Jordy dan ook echt Man van de Wedstrijd geworden. Op een gegeven moment begon TOV te drukken en doordat de bal bij het goal bleef hangen, omdat niemand het echt goed lukte om de bal weg te krijgen, viel de 1-1 uiteindelijk toch en ik moet heel eerlijk zijn, op dat moment was het terecht. Ik denk dat uiteindelijk 1-1 een meer dan terechte uitslag was. Hun konden niet beter, en wij wel maar het lukte gewoon niet. Ik vond Ben ook een uitzonderlijk goede wedstrijd spelen, was gretig en driftig met de bal richting het goal. Calvin deed wat er van hem verwacht werd, scoren en Toob had weer een paar goede passjes. Al met al een leuke pot voetbal, volgende week staat de F5 van AFC Quick 1890 op ons te wachten, en dat gaat weer een erg moeilijke wedstrijd worden denk ik. Dit team is net 3 wedstrijden bezig in onze competitie, maar ze hebben al 9 punten uit 3 wedstrijden en al 18 keer gescoord en maar 4 goals tegen gehad, dus we moeten echt flink op onze hoedde zijn, want het geluk wat we tegen SV Baarn F5 hadden moeten we maar niet constant op gaan gokken. Ik denk dat we aanstaande zaterdag onze moeilijkste tegenstander (op die bekerwedstrijd tegen Hoogland F9 na dan) tot nu toe gaan krijgen. Ik heb vertrouwen in ons team en de kwaliteiten die wij bezitten, we moeten echt geconcentreerd zijn en de hele trukendoos uit de kast halen.

Als je weet te leren van een afstraffing dan hebben we afgelopen zaterdag ontzettend veel geleerd!! Omdat de topper in de competitie tegen koploper Roda F3 niet doorging, werd een oefenwedstrijd tegen Hoogland F1 geregeld. Gelukkig, lekker voetballen op de zaterdag. Deze ploeg staat momenteel 1e in de 1ste klasse (wij staan 2e in de 2e klasse). We konden er dus tegenaan! En eerlijk is eerlijk, we speelden een beetje als het Nederlands elftal. Dit zou normaal gesproken een prachtig compliment zijn geweest. Echter, ik bedoel hierbij het Oranje wat afgelopen week tegen Duitsland oefende (uitslag is denk ik bij iedereen bekend, dat hoef ik niet nog eens te herhalen)..En gelukkig was ook dit een oefenwedstrijd. Het eerste kwartier werd lekker gevoetbald, het ging op en neer. In tegenstelling tot Nederland kwamen we na ongeveer 5 minuten spelen op een 1-0 voorsprong!! Zou er een stunt inzitten vandaag? Helaas werd onze droom snel verstoord en vrij snel erna stond de gelijkmaker op het scorebord. Hoogland kreeg langzaam maar zeker de overhand en dit resulteerde, na nog 2 treffers, in een 1-3 ruststand. Na de rust schakelde Hoogland nog een tandje bij. Met mooie combinaties en snelle passing werd Cobu-Boys stuk gespeeld. De koppies gingen wat hangen, er werd wat gemopperd, de vechtlust verdween maar het was absoluut geen schande om van deze ploeg te verliezen. Weten we weer eens waar we staan. Het goede nieuws moet absoluut zijn dat, 2 dagen na de wedstrijd, de training van afgelopen maandag weer fel en vol inzet was ter voorbereiding op de wedstrijd van komende zaterdag. Als we dat kunnen doorzetten aankomende zaterdag hebben het volste vertrouwen in een mooie wedstrijd tegen DOSC.

Meer info check:  cobuboysf1-2.ditismijnteam.nl

Nadat iedereen weer was verzameld, waren er in de kleedkamer twee nieuwe gezichten te zien. De broers Delano en Jarrel uit de E4 hadden zich ook gemeld.
De thuis wedstrijd tegen Hoogland E2 zou nl. gestart gaan worden zonder onze spits Rik en verdediger Quincy.

Na een korte voorstel ronde zullen deze jongens zich dit keer mede inzetten. Door Lorenzo, die dit keer aanvoerder is, worden de jongens na het betreden
van veld warm gelopen. De jongens splitsen zich even in groepjes om kort de bal rond te tikken om het bal gevoel te krijgen en verder goed warm te
worden maar zeker ook te blijven. Want bij een temperatuur van nog geen 5 graden is toch echt wel koud op het veld zo rond de klok van 8.30 uur

De jongens hadden hun opstelling gehoord van de leiders bij het omkleden die een beetje moeten improviseren met de spelers en hun gewende posities.
Omdat de `nieuwe` jongens ook hun bepaalde voorkeuren hebben waar ze goed kunnen spelen moest hier eea mee opgezet worden.

Nadat de scheidsrechter de wedstrijd heeft gestart met zijn fluitsignaal gaat Hoogland redelijk snel van start en met druk op onze ketel stoomde ze met goed voetbal al richting ons doel.
Dat sommige al vrij groot qua lengte waren tov onze jongens geeft ons ook niet echt een voordeel en moesten we al verdedigend dus gelijk al flink aan de bak.
Ruim een kop tot soms bijna zelfs twee koppen was geen uitzondering en nadat we dan direct aan het lopen waren gezet viel na 4 minuten een niet te voorkomen eerste doelpunt.
Zelf hebben we toch ook een aantal uitbraken en kansen om te scoren maar helaas zonder een beloning bij het doel van de tegenstander moesten we toch weer snel terug naar onze helft.
Ondanks dat Hoogland voetballend alles goed op orde had en elkaar goed konden vinden houden wij met goed verdedigend werk toch stand tegen deze ploeg.
In de 10e minuut én in de laatste minuut van de 1ste helft vielen er dan toch nog eens 2 doelpunten en daarmee stond de ruststand op 0-3.

In de rust waren de jongens het al wel over eens dat we het meer voetballend en met positiespel moesten oplossen ipv lange ballen naar voren met de hoop dat de bal goed terecht zou komen.
Maar door de druk van de tegenstander wordt dit toch nog tijdens de wedstrijd vergeten en overheerst er meer onzekerheid over het eigen kunnen dan ze eigenlijk zouden moeten doen.

De tweede helft gaat van start en na 9 minuten was het dan eindelijk onze beurt, Delano mocht in zijn debuut bij de E2 zijn 1ste doelpunt noteren en men had allen weer het geloof in eigen
kunnen terug zo te merken. In de 1ste helft hadden we binnen de 10 minuten al 2 tegen maar nu hadden we in die zelfde tijd stand weten te houden en zelfs een mooie kans af te ronden.
1-3 op het bord en dat is goed voor het zelfvertrouwen en hebben we weer enigszins zicht op aansluiting.
Helaas van korte duur want in de 12e en 17e minuut was het de tegenstander die weer wind onder de vleugels kreeg en toch de 1-5 op het bord neerzette.
Waar de jongens in het begin van het seizoen nog de kopjes lieten hangen bij zo´n (achter) stand hebben ze nu al een hele overwinning behaald om toch te blijven voetballen
bij zo´n stand en dat is wat ze dan ook zeer goed doen. Niet elkaar de schuld geven of mopperen maar elkaar blijven aanmoedigen en elkaar opzoeken. Compliment jongens.
Mike ziet daarom gelijk in de 18e minuut z´n kans schoon om het middenveld te doorkruisen en met een schot op doel de 2-5 neer te zetten maar helaas…. hij treft de paal.
Maar… in de rebound staat Shaquil op de juiste plaats om vanaf de linkerkant toch nog het voorbereidende werk af te ronden en hij schiet de bal in het net van Hoogland.
Hoogland is toch op dit moment een maatje te groot want als zij toch nog in de eind fase een tandje bijzetten in de 20e én 21e minuut weten zij nog twee keer het doel te vinden.

Ondanks de 7 doelpunten waren Lorenzo zijn vingers bijna bevroren en deden deze zoveel pijn dat hij de penalty´s niet meer kon keepen.
Ook hier komt Delano goed van pas want ook hij kan goed keepen omdat hij dit in zijn eigen E4 team ook doet.
Helaas telt dit niet voor de einduitslag…  maar van de 8 genomen penelty´s gaan er van Hoogland 3 niet in terwijl wij van de 8 er maar 1 missen.

Shaquil en Mike maken zich dan gelijk op voor hun inval beurt bij de E1 om hun energie die ze dan nog overhebben daar te verdelen.

Helaas is het dit keer niet gelukt om zo voortvarend van start te gaan als we gewend waren of misschien gehoopt haddenen is de eindstand met 2-7 duidelijk
maar jullie hebben het zeker prima gedaan jongens. Positief blijven voetballen.!

De man van de wedstrijd wordt dan even bekeken en na wat overleg in de kleedkamer is er unaniem besloten om Quincy deze keer de beker mee naar huis te laten nemen
Waarom… omdat hij, ondanks zijn blessure, elke keer er bij is om de jongens van zijn team aan te moedigen en het niet makkelijk voor hem is om dit vanaf de zijkant te moeten doen.

Op naar de koploper van de competitie…

Toch met wel redelijk knikkende knieën zijn we afgereisd naar de gedoodverfde nummer 1 SV Baarn F5. Baarn heeft alles met ruime cijfers gewonnen dit seizoen en dachten dat dus ook even tegen ons te doen. Ja, was dat nou even jammer voor hun. Vanaf de eerste minuut domineerde wij de wedstrijd al, we waren echt vele malen beter dan hun. Ik kon mijn ogen eigenlijk niet geloven, maar onze wissel speler Samuel kwam er in en echt binnen het minuut zag ik hem naar het goal van Baarn lopen en scoren. Iedereen ontplofte langs de zijlijn, maar ik dacht eerst nog dat het een foutje van Baarn was en dat ze nog wel zouden komen. Maar wat gebeurde er, Calvin trok naar het goal en maakte de 0-2. Ik kon mijn ogen niet geloven, maar alles van Baarn werd klemgezet door onze jongens. Calvin won bijna al zijn duels, Toob liet zich niet van de bal zetten en speelde met heel veel inzicht, Yuri had echt alles onder controle achter in en Jordy had 2 prachtige saves. Toob kreeg de bal, speelde naar Calvin,en Calvin gaf de bal in een prachtige kaats terug op Toob die vrij doorgang had naar het goal. 0-3 was het gevolg. Jordy had daarna weer een goede save maar werd nog wel op zijn kuit geraakt door een speler van Baarn. Dat deed zeer, maar we mochten gelukkig rusten met een 0-3 stand.

In de rust hebben Mitchel en ik de jongens even toegesproken, en ze hebben alles goed op gepikt.

2e Helft, Ferrence kreeg de bal trok naar het goal van Baarn en 0-4. Nu begon ik echt in extase te raken. Maar Baarn begon smerig en hard te voetballen. Onze spelers werden constant getrapt. Rutger werd neer gehaald, de scheids floot. Onze spelers stonden stil, baarn trok naar ons goal scoorde en tot mijn grote verbazing telde de scheids de goal gewoon. 1-4 , maar bitter omdat er gewoon gefloten was. Calvin scoorde de 1-5 maar die werd vreemd genoeg niet geteld (moet ik ook erg eerlijk wezen dat ik die goal niet gezien heb, maar veel ouders wel en die geloof ik op hun woord). Uiteindelijk scoorde Ferrence zijn 2e goal met een wonderschone volley. Wat een goal zeg, echt schitterend gewoon. Ik heb vol genoten van deze wedstrijd en vooral door de verassende uitslag, die eigenlijk 0-6 had moeten wezen, maar goed… Wij moeten ook met dit soort tegenslagen om kunnen gaan, en dat doen we dan ook. 1-5, daar had iedereen voor getekend aan het begin van de wedstrijd, ik bedoel kijk maar naar de WWW die ik een paar dagen geleden heb geplaatst. Iedereen dacht dat we zouden verliezen, zelfs de mensen die optimistisch een gelijkspel hadden neer gezet (waaronder ik). Trots ,trots ,trots ben ik op ons team. Dit was een stunt van de bovenste plank. Net alsof Feyenoord van Real Madrid had gewonnen. Of natuurlijk Cobu Boys 1 van Ijselmeervogels 1 Knipogende emoticon Emoticon .