Cobu Boys Amersfoort

Op  donderdag 24 november 2011 wordt het Amersfoorts Sportgala weer gehouden. In het Leerhotel Het Klooster vindt voor het tweede opeenvolgende jaar het Gala plaats. Wie worden de opvolgers van  Mirjam Weerd, Thijs Visser, Helena van Leijen en de meisjes A1 van AVV Keistad?

Tot 15 november kunt u stemmen op de genomineerden! Alle stemmers ontvangen een waardebon van Wim Jaquet.

Breng je stem uit op www.amersfoortsportgala.nl. Dit kan bijvoorbeeld op onze collega voetballers van v.v. Hoogland die zijn gepromoveerd naar de 1e klasse Zondag.

Wat een mooie dag voor voetbal was dit zeg. De wedstrijd begon al meteen goed. In de eerste paar minuten van de wedstrijd trok Toob naar voren toe en zocht meteen de combinatie met Ferrence, en wat voor een. 0-1 was het gevolg door een mooie goal van Rutger die zijn eerste uitwedstrijd speelde voor de F5. De wedstrijd was voledig onder controle en al snel kwam na een voorzet van Rutger Ben erg goed voor de bal en die miste ook niet. 0-2. De wedstrijd zakte een beetje in en de F5 kreeg nog een paar levens grote kansen die niet werden benut. In een onbewaakt moment kregen de Ijselmeervogels een kans en die was meteen raak. 1-2 en de Ijselmeervogels begonnen nog een paar kansjes te creëren. Maar toch gingen we rusten met een 1-2 stand. Het hele team speelde een erg goede wedstrijd tot zover, en er gebeurde veel dingen waar we afgelopen training op geoefend hadden en dat was een goed teken.  Na een klein team gesprekje begonnen we de wedstrijd met 10 tegen 10, hahaha. Gelukkig had de scheidsrechter dat snel door en al snel stonden we weer met 7 tegen 7. Ijselmeervogels zette meteen druk en het ging even wat minder. 2-2 werd het al snel, maar de F5 ontpopte zich als prof’s en gingen op jacht. Ferrence scoorde perfect de 2-3 en de 2-4. Dat heeft het lang gestaan, maar vlak voor het eind signaal werd het toch nog 3-4. Ik heb vol genoten vandaag. De hele tijd het liedje van Bono en Mick Jagger in mijn hoofd. O Joy, you make my heart sing!

Na een weekje rust van de herfstvakantie mocht er weer gevoetbald worden. Zo’n zaterdag zonder voetbal is wat mij betreft niet compleet, dus van mij mogen ze die vakanties overslaan (maar dit terzijde). De week daarvoor werd nog gewonnen van Soest F2, een degradatiekandidaat. Een lastige wedstrijd werd in winst omgezet; 6-3. Vandaag wachtte TOV F1, een wedstrijd die vorig jaar na een spektakelstuk werd afgesloten op 4-4. Om mee te blijven doen met de koplopers waren 3 punten vandaag dus zeer wenselijk. Soms lijken we teveel op Ajax (dit is meestal goed nieuws, maar lang niet altijd), zo ook afgelopen zaterdag. Na een slappe start stonden we binnen een minuut met 0-1 achter. Gelukkig kwamen we na 2 minuten weer op gelijke hoogte door een pegel (was het een puntertje?) van Daan; 1-1. Daarna begon de wedstrijd pas echt! TOV begon te drukken en miste een aantal goede kansen. Cobu-Boys liet zich teveel terugvallen en het was wachten op de tegentreffer(s). Die kwamen er dan ook en wel 2 dus we gingen met een 1-3 achterstand rusten. Eigenlijk hadden we de rust niet nodig want we hadden het al veel te rustig aangedaan de eerste helft. Maar die rust kwam wel goed uit voor een ‘donderspeech’.  Na deze opbeurende woorden waren de heren weer wakker en gingen vol goede moed de 2e helft in. Het spelbeeld veranderde direct en nu was TOV de onderliggende partij. We namen het initiatief en Sven zorgde na een mooie aanval voor 2-3. 5 minuten later was het weer raak en met een beetje hulp van de TOV-doelman stond het, na een mooie actie van Jorden weer gelijk.  Nu was het zaak niet in te zakken en TOV de spreekwoordelijke genadeklap te geven. Daan was vandaag de ’stofzuiger’ op het middenveld; hij was overal en nergens, opbouwend en defensief! Ook de verdediging met Yuan en Deon en vandaag ook Justin gaf weinig kansen weg. En als de snelle, sterke spits van TOV er toch doorheen kwam, stond Matthijs zijn mannetje. Spelverdeler Mats zorgde 10 minuten  voor tijd voor een verdiende voorsprong na een mooie solo en Jorden ramde de bevrijdende 5-3 binnen!! Om na zo’n achterstand de wedstrijd toch in winst om te zetten, verdient een groot compliment. Klasse jongens!!

De dag begon weer vroeg want we moesten weer 8:00 uur verzamelen voor de wedstrijd tegen Nieuwland van 8:30.

Rond de klok van 7:45 kwam het bericht dat Thom helaas verhinderd was door ziekte.
Helaas door de langer durende blessure bij Quincy zijn er nu dan geen wissels meer beschikbaar en zullen ze vol aan de bak moeten.
Bij het omkleden ging er al de ronde dat er een bekende bij de tegenstander speelde die goed in de gaten gehouden moest worden
omdat hij snel en goed kan voetballen en dat het een hele lastige opgave zou worden om deze tegenstander te verslaan.
Enkel het team gevoel kwam snel naar voren omdat ze allemaal zeiden dat, als ze zelf goed zouden spelen en bleven overspelen,
ze ook tegen Nieuwland gewoon een goede en sterke kans zullen maken.
In de kleedkamer werd door de leiders toch nog even snel contact gezocht met de E1 of zij een reserve speler konden inzetten om,
als het nodig zou zijn, deze in te kunnen zetten om de energie goed te kunnen verdelen. Gelukkig kon Yairo invallen en zou zsm naar het CB toekomen.
De jongens waren inmiddels het veld op en, na een korte opwarm sessie geleid door Mathijs die dit keer het team mocht aanvoeren, namen ze hun positie in.
Yairo was inmiddels ook, op het moment van het start signaal, omgekleed en paraat en begon zichzelf warm te lopen.
In de kleedkamer hadden ze de opdracht/ tip meegekregen om na het fluitsignaal van de scheidsrechter gelijk de aanval te kiezen en
de druk gelijk bij Nieuwland op te voeren. Deze tactiek resulteert dan ook gelijk in het feit dat ze vaak de bal heeft en druk naar voren weten
te geven. Met als resultaat dat er al twee doelpogingen binnen de 4 minuten waren en dat binnen de 5de minuut het raak was.
De 1-0 wordt aangetekend door Rik want die weet weer feilloos het doel te vinden.
Nieuwland weet met leuk combinatie voetbal toch ook gedurende de hele wedstrijd kansen te creeeren enkel deze worden gelukkig voor ons
niet afgerond of ze worden door de verdediging dusdanig gestoord dat het op niets uitloopt.
De druk wordt daarmee wel verder opgevoerd en de jongens worden alsmaar meer in de verdediging gedrukt en het speelveld ligt nu meer
aan de kant van het E2 doel dan wenselijk is. Lang blijft de wedstrijd zonder verdere doelpunten doorlopen maar nadat in de 15e minuut
van de tweede helft een terug speel balletje van Mike in een drukke/ rommelige situatie toch niet lekker verloopt rolt de bal met een beetje geluk
voor de tegenpartij en ongelukkig voor de keeper Lorenzo over de lijn met dus de gelijkmaker als resultaat.

Het is een faire wedstrijd en er waren nauwelijks overtredingen in de wedstrijd wat het spel plezier alleen maar ten goede komt.
1-1 is misschien een juiste uitslag gezien de kansen over en weer alleen is het jammer dat de 1-0 niet is weten te behouden
want een overwinning zou natuurlijk veel leuker zijn geweest.
Shaquil, ondanks dat andere ook weer hard en goed hebben gewerkt, was dit keer de man van de wedstrijd want het loop vermogen en op de
juiste tijden ingrijpen en aanwezig zijn bij de bal deed hij nu prima en ondanks dat hij een sterke directe tegenspeler had hield hij hier toch stand tegen.

Kortom jongens weer een goede wedstrijd neergezet ondanks dat men toch soms de combinaties ging vergeten aan het einde van de wedstrijd
terwijl er zeer sterk altijd wordt begonnen aan de wedstrijd.

Na de mooie reeks voor de herfstvakantie mochten we vandaag ‘aan de bak’ tegen Quick E2 die net als wij op 9 uit 5 stond. Er was ons, maar Quick ook natuurlijk, veel aan gelegen om de 3 punten weer bij te laten schrijven en daarmee de 3e plek vast in handen te nemen.

Nou, daar was bij ons weinig van te merken in het veld en bij Quick E2 des te meer. Ondanks dat iedereen heel goed wist wat er op het spel stond en ondanks de vele toeschouwers die benieuwd waren, was ons eigen spel vanaf het begin zwaar onder de maat. Onze twee verdedigers waren er met de gedachten niet bij en onze grootste doelpuntenmaker van de achterliggende weken speelde grotendeels zijn eigen wedstrijd. Tja, en dan is het voor de andere helft van de veldspelers wel een heel grote opgave om er iets van te maken. Dit alles resulteerde in een 0-3 stand na 12 minuten die we, mede door goede invalbeurten van Mike en Mathijs uit de E2, tot aan de rust konden vasthouden. Dan hoop je door te dringen tot de boys, maar nee hoor want binnen de minuut was het 0-4 en daarmee alle kans verkeken.

We probeerden de laatste 10 minuten nog enigszins te gaan voetballen en hier en daar was er een glimp van de vorige wedstrijden te zien. Uiteindelijk mocht Mike, na eerder al een omhaal op de paal, toch de ere-treffer laten noteren in de 44e minuut na een prima uitgespeelde kans. Uiteindelijk zijn we met 1-7 van de mat gespeeld, gelukkig was er weer 1 stabiele speler: Yordi. Had hij er ook de brui aan gegeven zoals anderen vandaag hun teamgenoten in de steek gelaten hebben, dan had Quick op zeker de dubbele cijfers gehaald.

Dit hoort allemaal bij het leerproces, als individuele speler en als team. Maar dit proces zullen we deze week wel goed moeten afsluiten om er voor de beker tegen KVVA E1 weer helemaal te staan!

Na de wedstrijd van vorige week tegen CJVV F2 kwam afgelopen zaterdag de koploper Hooglanderveen F2 op bezoek. CJVV werd vorige week, na een wat rommelige wedstrijd, nog verslagen met 4-2 maar we wisten dat het deze week beter moest om de koploper, die (nog) ongeslagen bovenaan stond, punten afhandig te maken. In de bekerwedstrijd werd een maandje geleden tegen dezelfde tegenstander nog (anders dan de uitslag doet vermoeden, maar toch redelijk kansloos) met 2-3 verloren. Dit keer was alles anders!!! Krijgen we extra energie van spelen op het hoofdveld met meer publiek? Spelen we het liefst in de plensregen? Wie het weet mag het zeggen, maar vanaf de eerste seconde was er geen houden aan! Cobu Boys zette de tegenstander vanaf de 1 ste seconde onder druk. Fel op de bal, zoeken naar (en vinden van) combinaties, de werkelijke wil om te winnen!! Oranje ’74, hedendaags Barcelona-voetbal; kippenvel en trots geeft het gevoel van de eerste helft weer bij trainers, begeleiders, medische staf, ouders, publiek en zelfs de scheidsrechter. Nadat de kruitdampen waren opgetrokken stond een 3-0 ruststand op het scorebord (goals van Mats en tweemaal Sven). Blijkbaar had de eerste helft veel krachten gekost want de tweede helft was totaal anders. Hooglanderveen was blijkbaar wakker en schakelde een tandje bij, wat resulteerde in 2 tegentreffers, waarvan één uit een penalty. De organisatie was compleet weggevallen en het leek wel een wedstrijd uit de 3 e divisie Engeland. Kick and rush! Waar we vorig jaar zouden zijn omgevallen wisten we ons nu goed te herstellen!! Onze mentale weerbaarheid groeit! Mooi om te zien. Een counter werd feilloos afgerond door Jordan (4-2) maar 2 minuten later was het verschil weer teruggelopen tot 1 doelpunt (4-3). De laatste 5 minuten kon het alle kanten op maar gelukkig voor ons kopte Jordan 5 minuten voor tijd de bevrijdende 5-3 binnen na een schitterende corner van de voet van Sven. Jongens, bedankt, we hebben genoten!!(zeker ook van de jongens die niet bij naam genoemd werden).

Zaterdag 22 oktober speelde Cobu Boys een oefenwedstrijd tegen stadgenoot VOP. Op Sportpark Zielhorst eindigde de wedstrijd in een 1-4 nederlaag. In de voorbereiding van dit seizoen speelde beide teams op het Amersfoorts Kampioenschap al tegen elkaar. In dit duel wist VOP met maar liefst 8-2 te winnen. Wat dat betreft was er een duidelijke verbetering.

De wedstrijd werd gefilmd door de cameraman van amateurvoetbalamersfoort.nl

Zie hier het volledige verslag van de wedstrijd:

Het doelpunt van Vincent Hielckert is hier los te bekijken:

NA DE LES TEGEN ALTIUS WAS NU DE BEURT AAN VVZ’49

Met een vrij grote ziekenboeg (2 zieken en 3 geblesseerden) moest Cobu Boys 2 noodgedwongen mensen uit het 4e halen om het duel aan te gaan tegen VVZ’49 4.
Daar het 4e van Cobu Boys bestaat uit vrienden welke allemaal wel een balletje kunnen trappen was het zeker geen verslapping en kon je gewoonweg zeggen dat deze van gelijkwaardig niveau zijn.
Tevens konden wij beschikken over Achmed Bensalah die aan het terug komen is van een vervelende schouderblessure.
Wat de bijdrage is geweest van Remco, Michael (uit het 4e) en Achmed (selectie) lees je verderop in het verslag.

Met 3 winst en 1 verloren partij werd VVZ’49 gezien als een gelijkwaardig tegenstander en zo gingen de Boys ook de voorbereiding in.
In het begin van de wedstrijd lieten de Boys zien dat zij een ploeg zijn waar rekening mee moest worden gehouden. De Boys gingen de duels lekker aan en zodra zij in bal bezit kwamen werd de vrije man gezocht. Toch liet VVZ’49 zich niet heel gemakkelijk aan de kant zetten en wisten prima tegenstand te bieden.
De Boys moesten goed hun best doen om ergens een keer een opening te vinden en ook moesten zij er op letten dat er geen openingen werden weggegeven want zo’n wedstrijd was het in de eerste helft.
VVZ’49 hadden een paar gerenommeerde spelers in het veld en zij wisten de aanvallen van de Boys aardig te pareren.
Toch kwamen er zo nu en dan wat kansjes voor de Boys maar die werden net niet goed genoeg uitgespeeld.
Er moest wat meer directer gespeeld worden en nog belangrijker het tempo moest hoger omdat dat een van de krachten van de Boys is maar helaas werd dat in de eerste helft niet gedaan.
Uiteindelijk waren het de Boys die de score wisten te openen.
Met oogstrelend voetbal werd er een aanval opgezet die zo uit het boekje kwam en de gastspeler Achmed (Achie) in stelling bracht om te kunnen scoren (1-0).
De Boys kregen vanaf dat moment iets meer ruimte om te mogen voetballen en lieten dat soms ook met goed spel zien aan het publiek dat weer in grote getale aanwezig was.
Niet veel later na de openingstreffer werd er wederom uit een prima aanval een van de Boys in stelling gebracht om te scoren.
De verdediging van VVZ’49 was totaal in een patstelling gebracht en de Boy wist in alle rust de bal aan te nemen en de bal rustig in de rechter benedenhoek van het doel te schuiven (2 – 0).
In de rust zijn er wat wissels doorgevoerd en werd er kort besproken hoe de tweede helft gespeeld moest worden.
De tweede helft ging toch niet zo makkelijk als men gedacht had omdat VVZ’49 nog niet aan opgeven dacht.
Zo werd het een gelijk opgaande wedstrijd en kregen de Boys het af en toe toch nog moeilijk en even leek het er op dat de 2-1 eerder zou vallen dan de 3- 0.
Toch waren het de Boys die voor de 3- 0 zorgden, uit een voorzet ontstond er een chaotische situatie voor het doel van VVZ’49 en kregen de Boys de mogelijkheid om te scoren.
Na twee pogingen was het dan toch raak, Remco (gastspeler uit het 4e ) wist al vallend de bal achter de doelman van VVZ’49 te plaatsen en een ontlading was het gevolg.
Vanaf dat moment konden de Boys iets makkelijker gaan voetballen maar toch was het nog steeds oppassen geblazen.
Toch was het VVZ’49 dat door onoplettendheid van onze verdediging tegen wist te scoren (3-1). VVZ’49 leek hiermee ook nog eens vleugeltjes te krijgen en hadden een kleine overhand en dachten dat er meer te halen viel.
Het was op dat moment dan ook een fijne wedstrijd om te zien omdat er veel spanning in zat.
Leuk voor het publiek maar ook voor mij als trainer omdat je dan ziet dat de Boys meer in huis hebben dan dat je tot dan toe gewend was te zien.
De Boys verweerde zich prima maar er zijn dan helaas wat spelers die beginnen te mopperen en denken dat het niet goed gaat omdat de druk wat hoger ligt.
Boys; dit zul je deze competitie wel vaker tegen komen en dus moet je er voor zorgen dat het met goed voetbal wordt opgelost.
Ondanks de druk kwamen er toch mogelijkheden komen om te scoren maar door goed keeperswerk werden er een aantal mogelijkheden om zeep geholpen. Zo wist hij tot twee keer toe de bal op een moedige wijze te keren welke van dichtbij hard werd ingeschoten. Maar bij de zoveelste poging toch moest de doelman uiteindelijk toch zwichten voor de middenaanvaller van de Boys die de eindstand op 4-1 wist te brengen.
Nu was VVZ’49 er wel van overtuigd dat het er niet meer in zou zitten voor hen maar opgeven deden zij niet.
Zo bleef het toch een goede wedstrijd en kon er na 90 minuten het eindsignaal gegeven worden door de goed leidende scheidsrechter Mulder.
Misschien dat de Boys het niet zo zien maar dit was een verdiende overwinning.
Verdiend door onder andere het werken en het goede spel dat de Boys vele momenten in de wedstrijd lieten zien.
Boys; proficiat.
Tevens bedanken wij Achmed, Remco en Michaël voor hun aandeel in deze overwinning.
Daarnaast bedank ik Dennis voor zijn medewerking door de Boys van het 4e af te staan aan het 2e ondanks dat ook zij een zware wedstrijd moesten spelen (deze is overigens gewonnen door het 4e ).
5 gespeeld 13 punten, wij liggen nog steeds op koers maar zijn er nog niet, er is nog een lange weg te gaan.
Aankomende week bekeren: uit tegen Eemdijk om 12:30 uur.

Ab de Vries
Trainer / coach Cobu Boys 2

Als je weet dat je een wedstrijd moet spelen tegen het team dat tot op dat moment de onbetwiste nummer één is van de competitie, ga je die wedstrijd – hoe je het ook wendt of keert – anders in dan wanneer je tegen de onderste moet. Na de slecht verlopen wedstrijd vorige week tegen de IJsselmeervogels, die onderaan stonden, moest de E2 van de Cobu Boys op zaterdag 15 oktober aantreden tegen de nummer één: Quick E3.
Wetende dat de E1 van Cobu Boys een bekerwedstrijd had verloren van dit team hadden de leiders wat voorzorgsmaatregelen genomen. Één daarvan was het beperken van de wissels tot de jongens die speelden op het middenveld. Voor de rest wilden de leiders het team zo stabiel mogelijk houden en daarmee de rust bewaren. Bovendien was er maar een wissel door een vervelende blessure bij Quincy.
Onder leiding van aanvoerder Thom ging de E2 goed gemutst het veld in. Maar al snel bleken de jongens zich te veel te laten aftroeven door handige schijnbewegingen en goed combinatiespel van Quick. Hun spelers kregen daardoor ook ruimte om te schieten en dat bleek funest. Na vier minuten troffen zij al doel en na zes minuten was het al 2-0.
Een rampscenario leek zich te gaan voltrekken, maar het tegendeel werd waar. Doordat de Cobu Boys na deze doelpunten aan een hele goede kans mochten ruiken, kregen ze de smaak te pakken. Aangespoord door fanatiek coachende leiders en alle aanwezige ouders volgden er nog drie hele goede kansen. Hoewel ook Quick nog wel van zich liet horen, was het eigenlijk wachten op de 2-1.
Die kwam uiteindelijk pas in de 14e minuut van de tweede helft. Mike wist als doorgebroken speler ditmaal wel doel te treffen. En het scenario dat de leiders in de rust nog hadden geschetst – ‘als we de 2-1 maken gaan we ze overlopen’ – leek uit te komen: de E2 was puur op vechtersmentaliteit absoluut de betere partij. Quick kwam weliswaar ook nog een paar keer dicht in de buurt (met schoten op het metaal), maar Mathijs, Olivier, Mike en keeper Lorenzo hielden de boel achterin goed op slot.
Ondanks de druk mocht het geluk niet aan de zijde van de E2 zijn. Lorenzo, Olivier, Mathijs, Mike, Brian, Thom, Shaquil en Rick speelden als team een voortreffelijke wedstrijd en verdienen alle lof voor de strijdvaardigheid die zij toonden. En daarmee leken zij als team het signaal af te geven: wij zijn de E2 van Cobu Boys en daar zijn we trots op!

Na het verlies tegen ‘t Vliegdorp F3, stond de F3 van VOP op ons programma. Met de afwezigheid van Ferrence (vakantie) en Yuri (gebroken pols) begonnen we de wedstrijd met goede moed. Het was erg koud, maar dat mocht de pret van de opening niet drukken. We kwamen na een knap doelpunt van Toob op 1-0 voorsprong en alles verliep erg goed en gladjes. Rutger was eindelijk terug na zijn blessure, en dat was meteen te merken. De voorhoede stak goed in elkaar met Rutger en Calvin, Toob speelde achter de spits en daar komt Toob goed tot zijn recht. Toob speelde zijn beste wedstrijd tot nu toe nog en met zijn goal kwam de teller in totaal voor dit seizoen op 7 (inclusief beker wedstrijden). Toch kon de positieve opening niet voorkomen dat we een kleine 5 minuten later op 1-1 kwamen te staan. Onoplettendheid in de verdediging. Vlak voor rust kwamen we op 1-2 achter, terwijl dit niet nodig was.

In de rust ging Ivan naar huis toe en Julian moest bij de F6 gaan spelen, omdat hun keeper ziek was geworden onder de wedstrijd. Dit bracht de F5 in de positie dat we nog maar 7 spelers over hielden. We begonnen de 2e helft met Ben en Mateo in de verdediging. Samuel stond met Toob op het middenveld en Rutger en Calvin voorin, en natuurlijk Jordy op goal. We gaven genoeg druk naar voren toe en Calvin miste ook een levens grote kans. Deze kans gaat er normaal gesproken in bij Calvin, maar hij kreeg hem niet lekker op zijn slof en de bal ging rakelings naast. Een uitbraak van VOP werd het nekschot voor de F5. 1-3. Nog was de wedstrijd niet verloren. Rutger kwam een paar keer goed voor het goal, Calvin kreeg ook nog wat kansjes en Toob speelde echt heel goed samen met de voor hoedde. De verdediging viel me ook niks tegen. Mateo verdedigde goed en brak soms door naar voren en Ben maaide alles weg. Samuel had aan de zijlijn nog een wonderschone actie. Hij speelde 3 man uit en kwam gevaarlijk naar voren. Jammer genoeg mocht het niet baten en we verloren de wedstrijd met 1-3. Maar de F5 toonde veerkracht en strijdlust dus we hoeven on zeker niet te schamen. Sterker nog, ik vind dat de F5 trots op zichzelf kan wezen. De F5 word sterker door strijd, telkens weer.