Cobu Boys Amersfoort

Zaterdag 30 oktober zal Ferdinand Koenen de wedstrijdbal voor Cobu Boys-FZO sponsoren. Ferdinand is oud speler van Cobu Boys en verzorgt ieder jaar op fantastische wijze het diner tijdens de Club van 100 feestavond. U kunt hem boeken via de website: www.starcateringkoenen.nl

De sponsorcommissie bedankt Ferdinand Koenen voor zijn bijdrage.

Wil je ook een wedstrijdbal sponsoren? Wees snel want er zijn nog slechts enkele plaatsen beschikbaar. Neem contact op met sponsoring@cobu-boys.nl voor meer informatie.

Ondanks koude start, “ A1 naar monster zege”.

Cobu Boys A1 tegen Scherpenzeel A1 kon op papier wel eens een wedstrijd worden waarbij beide ploegen aan elkaar gewaagd zouden zijn, gezien de uitslagen van de tot dan toe gespeelde wedstrijden. Maar niets was minder waar, Scherpenzeel was wat gehavend naar Amersfoort gekomen en hadden een aantal B spelers in het team omdat er een aantal vaste spelers niet op waren komen dagen. Echter bij aanvang van de wedstrijd kon men niet zien dat dit Scherpenzeel wat verzwakt was omdat de Boys toe lieten dat Scherpenzeel het spel maakte. Het was geen aftasten van onze kant maar echt het initiatief over laten aan de tegenstander.
Waren de Boys de weg even kwijt tijdens de eerste helft tegen Scherpenzeel A1? Dat kun je wel zeggen ja.

Er was totaal geen organisatie en iedereen liep maar wat door elkaar te spelen, eerst die tegenstander dan maar weer een ander omdat de Boys, met name het middenveld niet zag wie wat waar moest verdedigen.
Was dit ter verdienste van Scherpenzeel of zag men het echt niet bij de Boys? Ik denk het laatste en dat werd dan ook in de rust door enkele spelers erkend.

De eerste helft verliep dan ook heel rommelig voor de Boys en kwamen door een individuele fout op een 0–1 achterstand, waarna door wat wijzigingen van mij uit de oogjes iets meer open gingen en door de Boys een voorsprong werd genomen van 2–1 . En dan denk ik; Dit is goed, dus nemen wij de wedstrijd over.
Echter de Boys konden de oogjes niet wijd genoeg open houden en wederom door een individuele fout kon Scherpenzeel weer scoren 2 – 2.

Het was niet om aan te zien deze eerste helft maar ja; we moesten het er wel mee doen tot aan de rust.
In de rust heb ik de Boys eerst hun rust gegeven en ik moet zeggen het was ook heel rustig maar je kon de hersentjes hier en daar horen kraken. Tijdens het nuttigen van de thee, die ons door Els van Zuuk werd aangereikt (Els; bedankt hiervoor) ben ik begonnen om aan te geven wat er zoal miste en fout ging op het veld en al gauw werd het gesprek een bewustwording mede omdat er enkele Boys waren die hadden geroepen dat zij zich rot schaamde vanwege het vertoonde spel tot dan toe. Direct daarop heb ik aangegeven dat het team dan ook moet weten wat te doen om dit te veranderen, waarna een ieder zat te knikken.

Met dit gegeven werd er dan ook aan de tweede helft begonnen en zie daar. Daar stond ineens een heel ander Cobu Boys op het veld. Er werd weer vanuit een organisatie gevoetbald en meteen zie je dan dat de Boys een hoog voetballend vermogen hebben, al kwam dat er deze wedstrijd niet altijd even fraai uit.
De Boys begonnen dus te draaien en binnen een minuut of tien was de stand 5 -2 , niet gek als je laat zien dat je kunt ballen; Toch? De Boys bleven spelen, niet op het niveau dat zij kunnen halen maar wel gecontroleerd en geconcentreerd. Zo kon ik zien dat spelers die toch vaak voor eigen kansen gaan de bal ook meerdere keren afspeelden en daarmee bereikte dat ook anderen tot scoren konden komen. Dit deed mij goed om te zien en dan weet ik ook dat het werk al die tijd niet voor niets is geweest , er zit veel potentie in dit team en dat komt er langzaam maar zeker uit dit seizoen.

Het was ook goed te zien dat de speler die een individuele fout had gemaakt het geduld kon opbrengen om zelf kunnen scoren door te blijven spelen in dienst van het team. Zo wordt er dan toch weer bewezen dat wanneer je in dienst blijft spelen van je team dit altijd vroeg of laat beloond zal worden. Uiteindelijk wordt de wedstrijd afgefloten en is de kwelling voor Scherpenzeel voorbij. Cobu Boys A1 – Scherpenzeel A1 11–2.

Boys: Van een koude start naar een monster zege, dat duidt op karakter . Prima gedaan. Er is goed naar mij geluisterd maar vooral ook naar elkaar en uiteraard is er altijd wel iemand die loopt te mopperen en te schelden en we weten ook wie en dus blijft ons motto ten opzichte van hem; “Het ene oor in het andere weer uit”.

Volgende wedstrijd uit tegen Hoogland en ik ga er vanuit dat wij geleerd hebben van de laatste want zo’n eerste helft, dat wil je niet meer meemaken, Toch?

Met trots kunnen wij u mededelen dat na een periode van veel overleg, afspraken maken en vastleggen in visie- en beleidsdocumenten, dit uiteindelijk ook het gewenste resultaat heeft opgeleverd!

Cobu Boys heeft weer een voltallige jeugdcommissie!

Woensdag 13 oktober vond de 1e jeugdcommissie vergadering sinds lange tijden weer plaats binnen onze mooie club. En om dit heugelijke moment te vieren, werd er voorafgaand aan het 1e agendapunt, natuurlijk even taart gehapt!

In aanwezigheid van uw voorzitter en een aantal leden vanuit de werkgroep ‘Jeugd’, werd de ‘kick-off’ hiervan gegeven, en is Cobu Boys weer in het bezit van een actieve jeugdcommissie met een bezetting van enthousiaste en bekwame leden, waar het bestuur, het volste vertrouwen in heeft om weer heel veel goed werk te gaan verrichten voor onze jeugd. Een eenduidig en heldere jeugdstructuur met aanspreekpunten voor alle leeftijdsgroepen en jeugdactiviteiten, waar onze jeugd natuurlijk meer dan recht op heeft!

De leden van de jeugdcommissie even voorstellen?

· Voorzitter jeugdcommissie, Erik van den Brink

· A-en B-Coördinator, Ab de Vries (tevens TZ-cie lid)

· C-Coördinator, Frans van de Giessen

· D-Coördinator, Henri Bouman

· E-Coördinator a.i., Marco van Veldhuizen

· F-Coördinator, Erik van den Brink

· Algemeen Coördinator(schap), Josje en Marc van Ipenburg

· Wedstrijdsecretaris jeugd, Monique Janssen

· Bestuurslid TZJ, Arie van Bemmel

Wij willen tevens de leden van de werkgroep ‘Jeugd’ (Marco van Veldhuizen, Mark Sterken, Johan Flipse en Erik van den Brink) nogmaals bedanken voor hun tijd, energie, geduld en het meedenken in de visie- en beleidssessies van het afgelopen jaar. Mede dankzij hun is deze jeugdcommissie tot stand gekomen. Nogmaals onze dank heren!

Valleivogels A2 – Cobu Boys A1.

Valleivogels staan bovenaan en daarmee mag je aannemen dat je een tegenstander van formaat treft die zeker meetelt in deze competitie.

Vooraf medegedeeld dat wij ons spelletje Valleivogels op gaan leggen op moment deze kans zich voordoet.
Eerst vanuit een defensieve opstelling kijken wat voor tegenstander we hebben en dan van daaruit proberen dat gene te doen waar wij goed in zijn en dat is voetballen.
Zoals gezegd, zo geschiede het dan ook dit keer en wat nog belangrijker was, is dat wij eerder wisten te scoren dan wij tot dan toe gewend waren.
Dit was een prima opsteker en de Boys bleven dan ook lekker voetballen de eerste helft en kregen daarmee de Valleivogels volledig onder controle.
Door dit goede spel werden er kansen gecreëerd, waarvan de 100 % kansen bijna allemaal zijn benut.
Door het goede spel van de Boys kwam het team van Valleivogels totaal niet uit de verf en gingen de Boys de rust in met een 0 – 4 voorsprong.
In de rust hebben we wat kleine dingetjes doorgenomen en afgesproken dat wij het spelletje moeten blijven maken, tevens had ik aangegeven dat er een ander Valleivogels het veld in zou komen omdat zij het karakter hebben de wedstrijd te doen veranderen.
En wat ik had voorspeld gebeurde dan ook, Valleivogels begonnen de tweede helft met op het oog meer inzet dan in de eerste helft.
Dit was natuurlijk niet zo maar omdat de Boys de overwinning reeds in het hoofd hadden was de scherpte eraf.
Toch wisten de Boys de Valleivogels op te vangen en ook nog een keer te scoren 0 – 5.
Logisch of niet maar de Boys gingen daarna te makkelijk voetballen, wat betekende dat er door de Valleivogels gescoord kon worden 1 – 5.
Je verwacht dan dat de Boys de boel op orde zouden stellen maar dit lukte maar bij een aantal spelers, zij bleven spelen op hun eigen niveau.
De andere spelers verlaagde zich naar een niveau lager, waardoor het leek of de Valleivogels nog terug konden komen en zij de wedstrijd in handen zouden nemen.
Dit lukte maar gedeeltelijk en er werd daardoor ook weer tegen gescoord door Valleivogels 2 – 5.
Gelukkig raakte de Boys hierdoor niet in paniek en bleven opletten maar ook niet meer dan dat en speelden de wedstrijd uiteindelijk nog makkelijk uit.

Boys; Prima overwinning maar ik zou toch graag zien dat de zelfde inzet zoals deze werd getoond in de eerste helft deze ook in de tweede helft zal worden getoond want dan pas kun je zeggen dat je op weg bent naar een eventueel kampioen schap.

Tevens wil ik hierbij de mensen bedanken die zich ook dit keer weer hebben ingezet om deze uitwedstrijd te doen slagen door te rijden, te verzorgen en te vlaggen ten behoeven van de A1.

Zou V.O.P. onze naaste concurrent zijn of?
Met die vraag wachten wij de tegenstander op om de strijd aan te gaan op eigen terrein.
Van een aantal jongens al gehoord dat er goeie spelers in het team van V.O.P. staan en dat daar wel degelijk rekening mee moet worden gehouden.
In de voorbespreking is dit met de jongens doorgenomen en zijn wij het veld ingegaan met een voor de Boys nog onbekende opstelling namelijk een verdediging van vier man op een rij en daar achter nog een laatste man, een middenveld bestaande uit 3 man en een aanval van 2 man.
Het was even wennen maar het werkte wel.
Na aanvang van de wedstrijd was V.O.P. de bovenliggende partij en niet omdat zij zo goed waren maar omdat zij door de harde acties lieten zien dat er rekening met hen moest worden gehouden.
Voetbalend gezien waren onze Boys de betere en hadden daarmee het recht om als eerste te scoren maar zoals in de vorige verslagen ook al aangegeven, is dat het probleem bij de Boys.
Het is tot op heden nog niet gelukt te scoren ondanks het goede spel dat de Boys in het begin van iedere wedstrijd laten zien.
En zo gebeurde het dus weer dat de tegenstander tegen kon scoren 0 – 1.
Vanaf dat moment hadden de Boys moeite om het spelletje te blijven maken en kregen het steeds lastiger tegen V.O.P.
Door het Fysieke optreden en qua inzet was het op dat moment V.O.P. dat de meeste aanspraak maakte op nog een doelpunt, wat dan ook gebeurde 0 – 2 en hiermee liepen de Boys achter de feiten aan.
Teleurgesteld gingen de Boys dan ook richting de kleedkamer nadat het rust signaal had geklonken.
In de rust is aangegeven wat er zoal mis ging en konden we vast stellen dat er een aantal spelers te aanvallend zijn ingesteld en dat dit nu eens moest worden veranderd.
Zo werd afgesproken dat ook het middenveld zijn verdedigende taak moest uitvoeren en dat het team er rekening mee moest houden dat V.O.P. opnieuw zal proberen zo snel mogelijk een doelpuntje mee te pakken ten kosten van alles.
Met dit gegeven werd er aan de tweede helft begonnen en de Boys begonnen scherp.
V.O.P. bleef fysiek de sterkere maar de Boys loste dat op door te blijven voetballen en dat resulteerde in een doelpunt voor de Boys 1 – 2.
Even kon je zien dat V.O.P. er van geschrokken was en hadden moeite het spel te blijven domineren.
Toen gebeurde er iets opmerkelijks, een speler van de Boys raakte in discussie met een medespeler en verloor daardoor zijn tegenstander uit het oog en op moment dit tot de speler doordrong was het reeds te laat en wist zijn tegenstander te scoren 1 – 3.
Dit was een flinke tegenvaller voor de Boys maar gelukkig bleef het grootste deel van de Boys positief en gaven het beste van hun spel en zo kon het gebeuren dat er door de Boys wederom werd gescoord 2 – 3.
V.O.P. begon, of was daar eigenlijk al mee bezig nog meer op de enkels te spelen i.p.v. te voetballen.
Dat was het moment waarop ik dacht; Als ons team dit kan blijven incasseren en als zij blijven voetballen kan dit wel eens leiden tot meer.
En zo gebeurde het ook, V.O.P. begon een beetje moedeloos te raken en de Boys steeds sterker.
V.O.P. had te veel krachten verspeeld en begonnen naast moedeloos ook nog eens moe te worden, net als onze Boys maar het verschil was dat de Boys bleven voetballen.
Vanaf dat moment kwamen er weer meer kansen voor de Boys en hebben er daarvan jammer genoeg maar een van weten te verzilveren 3 – 3.
Gezien het verloop van de wedstrijd was dit misschien een terechte uitslag maar zeg ik erbij; Als de Boys wat meer inzicht hadden gehad voor wat betreft het verdedigen vanaf het middenveld dan had een kleine overwinning zeker verdiend geweest.
Toch Boys; prima gespeeld!

Tevens wil ik Martin Roelofs (scheidsrechter) veel sterkte wensen bij herstellen van zijn blessure welke hij opliep tijdens deze wedstrijd, daarnaast wil ik de heren Baltissen en van Vulpen bedanken voor het feit dat zij het mogelijk hebben gemaakt dat de wedstrijd kon worden uitgespeeld.
Supporters ook bedankt voor de aanwezigheid, het doet ons goed te zien dat er veel belangstelling is voor de wedstrijden van de A1.

Geen 3e klasse waardig.

Wedstrijd nummer 3 .
Er moest gewonnen worden wilden wij mee blijven doen in een competitie die een beetje grillig verloopt als je de uitslagen zo ziet van diverse clubs.
Alleen kennen wij de clubs niet goed voor wat betreft de A elftallen waar tegen gespeeld moet worden, het is voor ons steeds weer een verassing waar wij tegen aan lopen.
Zo ook vandaag tegen Roda’46 A5.
De voorbespreking heb ik maar in de kleedkamer gedaan omdat het onderin bij de Boys bezet bleef door het eerste van Cobu Boys.
Niet de meest ideale omstandigheid vanwege het rumoer in de andere kleedkamers maar goed, het was niet anders en heb de Boys aangegeven waar zij in deze wedstrijd rekening moesten houden en vandaar uit hun eigen spelletje moesten gaan spelen.
De Boys waren er klaar voor en gingen naar veld2 alwaar gespeeld moest worden.
Bij het veld aangekomen bleek deze nog bezet te zijn en zijn wij uitgeweken naar een ander vrijveld alwaar de Boys de warmingup konden doen.
Het duurde maar even toen er andere teams bij kwamen om ook een warming up te doen (rommelig dus).
Nadat de wedstrijd was afgelopen op veld 2, waar wij moesten spelen zijn de Boys daar naar toe gegaan en na een korte warmingup met de bal zijn wij naar de kleedkamer gegaan die tot onze verbazing helemaal open stond terwijl deze door mij gesloten was achtergelaten (goede organisatie daar zeg!) maar goed iedereen had zijn waardevolle spullen nog en kon men de shirts aan trekken en weer richting het veld.
Daar aangekomen zag ik tot mijn verbazing dat Roda nog steeds in de rode shirtjes stonden, waarop ik naar de leider ben gegaan en hem gevraagd of zij geen andere kleur shirt moeten gaan dragen, waarop een speler aangaf dat de shirts binnenste buiten gedraaid konden worden dan was het wat roze en dus goed te onderscheiden van rood.
De leider nam dit niet serieus en ging weg om andere shirts te halen, waarna Roda in het blauw kwam te spelen.
Voordat we konden gaan spelen was er nog een ander probleem, namelijk er was geen scheidsrechter. De wedstrijd zou om 15:00 uur moeten beginnen maar het intussen al 15:20 uur geworden.
Probleem? Nee, voor mij niet maar voor de Boys wat minder, zij waren gekomen om te spelen en de leider van Roda dacht daar ook zo over en wilde zonder scheids gaan spelen, waarop ik zij; Dat is prima maar dan ongeacht de uitslag de winst voor de Boys op het wedstrijd formulier.
De leider had daar moeite mee en tegelijker tijd kwam een van onze speler vertellen dat er een man stond te kijken die de wedstrijd wel wilde fluiten.
Nadat er met de man is gesproken bleek dat deze man scheidsrechter is en dat hij bereid was te fluiten, waarop beide partijen daar mee akkoord gingen.
Eindelijk dan de wedstrijd.
Bij aanvang (15:30 uur) bleek dat de Cobu Boys veel sterker waren dan Roda en al in de eerste 5 minuten waren er al 3 kansen geweest om te scoren (het bekende probleem).
Uiteindelijk werd er dan toch gescoord en zo kwamen de Boys in de negende minuut op een 1 – 0 voorsprong.
De Boys bleven goed voetballen, waardoor de druk op het doel van Roda hoog bleef.
Kans op kans op kans op kans maar er werd maar niet gescoord en de Boys bleven maar drukken totdat? Ja hoor, daar was het dan weer. Niet voldoende bij de les en weer vergeten dat bij aanvallen ook verdedigen hoort. Roda scoort de 1 – 1 , onbegrijpelijk! Nee; Ik was niet bang dat wij de overwinning niet zouden behalen maar was wel bang op herhalingen van deze nalatigheden op het middenveld.
Ik heb dit dan ook in de rust aangegeven, waarop toch met enig nonchalance werd gereageerd.
Jammer dat dit niet werd gezien zoals ik had aangegeven maar was benieuwd wat dit in de tweede helft teweeg zou brengen. Nou: niet veel beter dan in de eerste helft, wat zeg ik; Qua voetbal nog minder zelfs.
Roda kreeg meer ruimte dan waar zij eigenlijk recht op hadden, gezien het kwaliteit verschil.
De overwinning werd behaald met de cijfers 1 – 6 maar het hadden dubbele cijfers moeten zijn voor de Boys.
Dit is weer een les geweest voor de volgende wedstrijd en ik hoop dat dit wordt meegenomen en uitgevoerd.

Ik wil hierbij de mensen bedanken die toch iedere keer weer zo vriendelijk zijn om de spelers te vervoeren naar een uitwedstrijd.

Cobu Boys A1 moest de tweede competitie wedstrijd tegen de A3 van Nieuwland spelen.
Wie was Nieuwland en wat hebben zij in huis?
Wat wij wisten is dat zij de eerste wedstrijd tegen de A2 van V.V.Z.A. met ruime cijfers had gewonnen (12 – 4).
Met dat in het achterhoofd van de spelers van de Boys kwamen zij naar de vereniging voor de voorbereiding.
Het was mijn taak de Boys er van te overtuigen dat zij het veld in moesten met de instelling dat Nieuwland weet dat zij bij ons op visite zijn en niet andersom, wij spelen thuis en wij maken het spel.
Nadat op bord was uitgelegd wat de opstelling was en hoe er gespeeld moest worden zijn de Boys zich gaan omkleden.
Met eerst een goede warming-up individueel en daarna als groep kon er aan de wedstrijd worden begonnen.
Vanaf het eerste moment pakte Cobu Boys het initiatief en creëerde vele kansen, welke net als vorige week onbenut bleven en even was ik bang dat die wedstrijd herhaald zou worden maar dat bleef gelukkig achterwege.
De Boys bleven attent en veroverde steeds de bal op de juiste momenten, waardoor Nieuwland niet echt gevaarlijk kon worden.
De wedstrijd was onder controle en de eerste helft eindigde met maar een 1 – 0 op het scorebord voor de Boys.
In de rust werden de negatieve puntjes doorgenomen en konden we de tweede helft beginnen.
Daar waar we waren gebleven in eerste helft zo begonnen de Boys de tweede helft.
Met goed voetbal bleef de druk op Nieuwland maar wederom werden de mogelijkheden niet optimaal benut, waarmee het scoren uitbleef.
En waar we de vorige week van hadden moeten leren gebeurde ook nu weer, wederom nam de tegenstander steeds meer het heft in handen maar door af en toe goed ingrijpen van onze doelman kwam Nieuwland nog niet aan scoren toe.
Totdat het moment de scheidsrechter vond dat het geen buitenspel was scoorde Nieuwland de 1 – 1.
De grensrechter van Cobu Boys bleef met de vlag omhoog staan maar het mocht niet baten, het bleef zoals de scheidsrechter het gezien had.
Het enige ik kon doen was vanaf de zijlijn roepen dat er weer gevoetbald moest worden.
Het lukte voor een gedeelte wel maar er kwam toch nog te teveel ruimte voor Nieuwland en wisten daar gebruik van te maken.
Zo kon het gebeuren dat er een speler van Nieuwland doorbrak en recht op onze doelman afging.
De meesten van ons keken er naar en dachten dit wordt de 1 – 2 maar door het fabuleuze ingrijpen van onze doelman werd de bal letterlijk en figuurlijk van de schoen geplukt. Ik heb een hoop reddingen gezien in mijn carrière maar dit was er een om in te lijsten, geweldig!
Hiermee kantelde de wedstrijd weer in ons voordeel en werd er weer goed gevoetbald.
De Boys bleven drukken en dit resulteerde dan ook in de uiteindelijk dik verdiende eindstand 3 – 1.
Het is al besproken na de wedstrijd maar het blijft jammer dat er toch weer twee spelers de frustraties niet de baas konden en er voor vijf minuten werden uitgestuurd en hiermee ons team benadeelde.
Boys; let hierop en laat dit niet weer gebeuren.
Goed; de eerste drie punten zijn binnen en dan nu naar de volgende wedstrijd: Roda’46 A5 – Cobu Boys A1.

Cobu Boys A1 gehavend naar en uit de strijd tegen DOVO A2.

Na een goede start in de beker stond dan eindelijk de opening wedstrijd voor de competitie op het program.
Na een korte voorbespreking was het tijd om af te reizen naar Veenendaal.
Met maar 12 van de 16 spelers moest de confrontatie met DOVO A2 aangegaan worden.
Wat de reden was dat er maar 12 aanwezig waren:
1 zieke, 1 geblesseerde, 1 op familiedag en 1gestr…..?
Zo zie je maar weer dat een selectie bestaande uit 16 spelers niet te veel is.
Voor deze wedstrijd was het jammer dat ik niet tijdig op de hoogte was gebracht door een tweetal spelers, waardoor er door mij niet iets anders geregeld kon worden.

Dan nu de wedstrijd.
Direct na aanvang wist Cobu Boys de wedstrijd naar zich toe te trekken door tijdig ingrijpen en op bal bezit te spelen.
Daardoor werden er de nodige kansen gecreëerd maar helaas niet benut, waardoor het vertrouwen in het team van DOVO begon te groeien en zij wat meer gedurfder begonnen te spelen.
Zo gedurfd zelfs dat DOVO bij ons in het 16 meter gebied kon komen en daar een paar keer gevaarlijk was geweest maar door het goede keeperswerk van onze doelman werd ons een achterstand bespaard.
Toch na verloop van tijd kwam DOVO op een 1 – 0 voorsprong omdat er een speler van de Boys een nogal domme overtreding maakte binnen de zestien.
Deze zelfde speler kreeg hiervoor ook nog een gele kaart en bleef maar door mopperen en hiermee werd het een feit dat de scheids deze speler nauwlettend in de gaten hield, waarop ik de speler in bescherming heb genomen door hem te wisselen.
Hij wist waar hij mee bezig was en gaf aan dat hij het rustiger aan zou doen zodra hij weer zou worden ingezet.
De wedstrijd vorderde en de Boys kregen kansen om te scoren maar waren erg slordig in het afmaken.
De Boys gingen dan ook teleurgesteld de rust in.
Onder het nuttigen van een drankje (limo) heb ik aangegeven waar het probleem lag en dat als zij de wedstrijd wilde winnen dit probleem moesten oplossen door anders te gaan spelen.
En daar bedoelde ik mee dat er meer voor elkaar gewerkt moest worden en niet dat men elkaar aankijkt en zich afvraagt: “Doe jij het of doe ik het” want dan ben je namelijk te laat.
Na de vraag of er nog iemand iets kwijt wilde over de wedstrijd heb ik de kleedkamer verlaten en gehoopt dat er een getergd Cobu Boys het veld in zou komen maar zie daar, na een goede start vielen wij toch weer terug in het patroon dat wij aan het einde van de eerste helft lieten zien.
De Boys waren niet in staat de wedstrijd te doen kantelen en wederom lieten wij toe dat DOVO kon scoren 2 – 0 .
Dit leidde tot de nodige frustraties bij sommige spelers en dat kwam het spel niet ten goede.
Ondanks dat wisten de Boys toch te scoren 2 – 1.
De speler welke reeds een gele kaart had ontvangen en nu weer rustig leek werd weer ingezet.
Even leek het goed te gaan totdat hij doorging op de keeper van DOVO terwijl deze de bal al in zijn bezit had. Dit betekende maar één ding en dat was een tweede geel dus; Rood.
De rode kaart zal terecht aan de KNVB worden doorgegeven en dit zal gevolgen hebben, niet alleen voor de speler maar ook voor het team.
Hiermee werden de 10 overgebleven spelers van de Boys op de proef gesteld.
De wedstrijd bleef voor ons in onbalans maar de Boys wisten toch weer een keer te scoren en zo stond het 2 – 2.
Dit had het moment moeten zijn om de schouders er nog een keer onder te zetten en te proberen de volle winst te pakken maar hierin faalde de Cobu Boys jammerlijk.
DOVO wist nog wel te scoren en zo ging de overwinning naar de thuis club 3 – 2 .
Uiteraard zijn er ook wel positieve momenten geweest in de wedstrijd en dan moet ik namen gaan noemen en dat doe ik liever niet omdat ieder individueel een onderdeel is van het team.
En mijn motto is dan ook: Samen uit, samen thuis en daar wordt mee bedoeld dat het gehele team de verantwoordelijkheid draagt wat betreft het resultaat of deze nu goed is of niet .
Boys; Ik zou zeggen snel vergeten en leren van de fouten.

Eerst even voorstellen:
De A selectie bestaat uit 16 spelers, die allemaal gemotiveerd zijn om de competitie 2010 – 2011 aan te gaan in de 3e klasse.
De spelers zijn: 1 Sander van Andel (keeper), 2 Jeroen Molenaar, 3 Tim Harmelink, 4 Raymond van Langevelde, 5 Marty de Wit, 6 Kaj Tijhuis, 7 Jozef El Ouard, 8 Tobias Vivie, 9 Rick Jansen, 10 Glenn van Zuuk, 11 Tom Kouwenberg, 12 Jasper Carlier, 13 Mitchel Kok, 14 Tim Bouwman (geen familie van), 15 Michael Ligtermoet en 16 Martijn van Bemmel.
Nummer 17 was Yannick Tielen maar die heeft (helaas voor ons)aangegeven het komende seizoen in het 4e van de senioren te gaan spelen.
De gehele A1 selectie wenst hem daarbij veel geluk en plezier toe.

Voor aanvang van de competitie, welke op 11 sept. aanstaande gaat beginnen moest de A1 van Cobu Boys eerst een aantal trainingen, twee oefenwedstrijden Quick A1, Baarn A1 (beide 2e klasse)en de beker afwerken.
De oefenwedstrijden (4-1 voor Quick en 2-2 tegen Baarn) en de beker zijn voor wat mij betreft nuttig geweest, zo heb ik kunnen zien wie op welke positie het best tot zijn recht komt.
Zo ben ik tot de volgende conclusie gekomen: er zijn 2 spelers voor laatste man, 2 voor voorstopper, 2 voor rechtsback, 2 voor linksback, 2 voor midmid, 3 voor rechts midden, 3 voor linksmidden, 2 voor rechtsbuiten, 3 voor in de spits en 3 voor de linksbuiten.
Een luxe probleem? Nee dat denk ik niet, gezien de ervaring van de afgelopen jaren zullen zij allen zeker nodig zijn.

In de beker moest Cobu Boys A1het opnemen tegen EEMBOYS A1 (2e klasse), ’t Vliegdorp A1 (3e klasse) en als laatste EEMDIJK A1 (2e klasse).
Voor aanvang van de eerste wedstrijd kon je de spanning bij veel spelers al wel voelen, zij hadden allen echt zo iets van; waar staan we?, hoe sterk zijn we? en zal het wel goed gaan?
Dit zijn natuurlijk normale vragen die men zich stelt op moment er gepresteerd moet worden, al was het voor mij een gelegenheid te zien hoe spelers om zouden gaan met onder andere de spanning, beleving enz.
Nog voor de wedstrijd begon heb ik hen meegegeven dat zij zich vooral met voetbal bezig moesten houden en zich niet het spelletje van Eemboys laten opleggen.
En zo ging het ook. Cobu Boys speelde een prima eerste helft al zag je tegen het einde van de eerste helft dat Eemboys de overhand kreeg.
De tweede helft was dan ook voor het over grote deel voor Eemboys maar door het goede verdedigen en de gevaarlijke uitvallen was het uiteindelijk toch Cobu Boys dat aan het langste eind trok 1 – 2.
Een prima resultaat en dus op naar de tweede wedstrijd thuis tegen ’t Vliegdorp A1.
Eerst nog een training op de maandag maar dat ging niet zoals gepland.
De A1 zou op maandag van 19:30 uur tot 21:00 uur gaan trainen zo was afgesproken, echter bij aanvang bleek dat er zich nog jeugd bevond op het halve veld waarop de A1 moest gaan trainen.
Nadat ik met de trainers had gesproken bleek het trainingschema te zijn bijgesteld zonder dat ik daarvan op hoogte was en heb hierover contact gehad met de man die het schema had bijgesteld.
Deze heeft zijn excuses aangeboden en zal mij het schema doen toe komen maar al met al koste dit mij en de jongens wel een half uur van onze training. Jammer maar het was niet anders.
Ook die avond nog heb ik een scheidsrechter geregeld omdat er nog niemand bereid was gevonden om te fluiten in de wedstrijd tegen ’t Vliegdorp.
Gelukkig heb ik dan toch Martin Roelofs bereid gevonden om te fluiten en meteen de afspraak gemaakt dat ik hem altijd kan bellen voor een wedstrijd. Dus bij deze Martin, Bedankt daarvoor.

Woensdag de wedstrijd welke om 19:30 uur zou beginnen. Ik kreeg te horen dat wij maar op het hoofdveld moesten beginnen. Op zich een eer maar hoe zit het dan met het licht? Nou als ik dan eerder zou beginnen dan red je het misschien net, waarop ik met diverse mensen heb gesproken en ook zij waren er van overtuigd dat dit niet haalbaar zou zijn en hebben toen toch maar besloten op het kunstgras te gaan spelen, ook op gezag van de scheidsrechter want het veld waarop men begint daar moet men ook eindigen.

Dan de wedstrijd.
Vanaf het begin kon je zien dat ’t Vliegdorp nog niet veel had getraind en gespeeld, het was allemaal nog erg slordig. Cobu Boys kreeg daarom al vroeg in de wedstrijd de gelegenheid te scoren alleen lukte dat nog niet meteen. Dat is de scherpte, zullen we maar zeggen. Uiteindelijk gebeurde het dan toch maar je zag gaande weg ook dat ’t Vliegdorp zich begon te herstellen en ook zij kregen wat kleine kansjes. Ik zeg klein omdat zij altijd eerst nog onze doelman moeten passeren en ik zeg u; “Dat is een hele klus”. Wat betreft de verdediging kan ik zeggen; Concentratie verlies om dat het in het begin te gemakkelijk ging.
Naar mate de wedstrijd vorderde kreeg Cobu Boys alles onder controle ondanks dat er ook nog een speler van het veld werd gestuurd en liep het uiteindelijk met 10 man over ’t Vliegdorp heen 5 – 0.
Grote delen van de wedstrijd goed gevoetbald en daarom ook mijn complimenten naar de spelers.

Dan de wedstrijd tegen Eemdijk.
Het is stralend mooi weer en de jongens hadden er veel zin in. In de voorbespreking heb ik hen gezegd waar het accent op moest komen te liggen en dat zij vanuit eigen kunnen moesten gaan spelen. Zo gezegd zo gedaan. De wedstrijd was begonnen en men kon zien dat Cobu Boys deze domineerde, niet met briljant voetbal maar meer omdat de tegenstander gezag voor ons had. Ondanks dit ontzag wisten de Boys niet te scoren uit de mogelijkheden die zij kregen, waardoor de eerste helft eindigde in een 0 – 0.
In de rust heb ik aangegeven dat er te veel negatieve commentaar wordt gegeven naar elkaar en dat dit omgezet moet worden in positief commentaar, zoals bijvoorbeeld; Negatief: Wat doe je nou man!, waarop; Doe het dan zelf, als je het zo goed weet! Enz. Maar kan ook zo; Jammer van die actie van daarnet, volgens mij had je beter naar links (of rechts) kunnen spelen want daar stond …….. vrij.
Met dit gegeven en nog wat meer zijn we de tweede helft ingegaan en het werd een moeilijke tweede helft.
Wat het was is mij nog niet duidelijk maar er zat weinig creativiteit in het spel, met name op het middenveld.
Er werd weinig goed gelopen, aanvallend wilde men wel maar verdedigend????
Dit resulteerde dan ook in een 2 – 0 achterstand en de kopjes gingen bij sommige jongens behoorlijk hangen.
Toch was er iets magisch aan het einde van de tweede helft, de supporters, leider, grensrechter en ik hadden wel geroepen; Jongens nog tien minuten dus het kan nog maar dat was het niet.
Er was 1 speler van de Boys waarvan de bal werd ontfutseld op een knullige manier en maakte zich daarom zo kwaad dat bij hem de vlam in de pan sloeg, heroverde de bal en na een combinatie wist hij te scoren 2 – 1.
Dit was het omslagpunt volgens mij en plots werd er met vuur gespeeld.
De Boys deden er alles aan om de wedstrijd te doen kantelen en zie daar, er werd wederom gescoord en wat voor een. Iedereen ging uit z’n dak want hiermee was de volgende ronde in de beker zeker een feit.
Nog even leek het er op dat de volle winst zou worden gepakt maar daarmee zouden we Eemdijk te kort doen want zij waren zeker niet zoveel minder dan wij, 2 – 2 is dan ook gezien het verloop een terechte uitslag.

Jongens gefeliciteerd met dit eerste resultaat en hopelijk volgen er nog meer.